Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. J.S. (dalej: "skarżący")" wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesiania gruntów rolnych. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Uzasadniając powyższy wniosek skarżący wskazał, iż znajduje się obecnie w trudnym położeniu finansowym, gdyż utrzymuje się z emerytury rolniczej w wysokości ok. 680 zł. Podkreślił, iż z uwagi na wiek oraz problemy zdrowotne nie jest w stanie podjąć dodatkowego zatrudnienia, a posiadane środki wystarczają mu wyłącznie na zaspokojenie elementarnych potrzeb. Skarżący zaznaczył także, iż nie ma możliwości uiszczenia kwoty określonej w zaskarżonej decyzji, gdyż nie posiada oszczędności, nie dysponuje nieruchomościami, które mógłby spieniężyć, jak również nie może uzyskać pożyczki na ten cel od osób z grona rodziny, przyjaciół i osób najbliższych.
Do przedmiotowego wniosku dołączono decyzję o przyznaniu emerytury rolniczej z dnia [...] września 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z analizy przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę informacje wskazane w uzasadnieniu rozpoznawanego wniosku oraz załączony do niego dokument i doszedł do przekonania, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Podkreślić bowiem należy, iż jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest emerytura rolnicza w relatywnie niskiej kwocie 680 zł, a już sam jego wiek (64 lata – k. 102 akt administracyjnych) w istocie ogranicza możliwość podjęcia dodatkowego zatrudnienia, które znacznie poprawiłoby jego sytuację finansową. Skarżący nie ma zatem, wobec braku zbywalnych składników majątku, możliwości dokonania jednorazowego zwrotu nienależnie pobranych płatności w wysokości 12 328,00 zł bez doznania trwałego i nieodwracalnego uszczerbku majątkowego. Kwota ta stanowi bowiem niemal równowartość jego rocznych dochodów.
W tych okolicznościach Sąd uznał, że Skarżący wykazał konieczność udzielenia mu ochrony tymczasowej. Wykonanie decyzji może narazić Skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.