Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 27 marca 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 232/18

Uzasadnienie

Wnioskiem z 7 czerwca 2017 r. Stowarzyszenie [...] w P. (dalej "Skarżący", "Wnioskodawca") zwróciło się o dofinansowanie realizacji projektu pt. "[...]", w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020, Oś priorytetowa II: Efektywne polityki publiczne dla rynku pracy, gospodarki i edukacji, Działanie 2.18 Wysokiej jakości usługi administracyjne. Wniosek został zarejestrowany pod numerem [...].

Pismem z [...] listopada 2017 r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji poinformował Wnioskodawcę, że projekt uzyskał wymaganą liczbę punktów, jednak kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarczyła na wybranie go do dofinansowania. Minister wyjaśnił, iż zgodnie z Regulaminem konkursu ocena ogólnych kryteriów merytorycznych dokonywana była niezależnie przez dwóch członków KOP w skali od 0 do 100 punktów. By spełnić kryteria merytoryczne w minimalnym zakresie, konieczne było uzyskanie od każdego z obydwu oceniających co najmniej 60% punktów za spełnianie poszczególnych ogólnych kryteriów merytorycznych. Projekt Wnioskodawcy osiągnął wymagane minimum uzyskując (łącznie z punktami premiującymi) 85,5 punktu. Projekt został zakwalifikowany do negocjacji niemniej jednak, ze względu na wyczerpanie dostępnej alokacji, negocjacje nie zostały podjęte. Negocjacje prowadzone były do wyczerpania alokacji, tj. z projektami znajdującymi się na miejscach od 1 do 15 listy rankingowej.

Projekt Wnioskodawcy zajął 26 miejsce na liście rankingowej. Ponadto wskazano, że w wyniku przyznania w konkursie dofinansowania 15 najwyżej ocenionym projektom, poziom kontraktacji alokacji konkursowej o wartości 27 mln zł wyniósł 25 352 793,63 zł. Pozostałe środki są niewystarczające do objęcia dofinansowaniem kolejnych projektów z listy. W celu zachowania zasady równego traktowania żaden z trzech projektów z miejsca 16 nie mógł na tym etapie zostać objęty finansowaniem, gdyż kwota jest niewystarczająca dla wszystkich projektów znajdujących się ex aequo na kolejnym miejscu listy rankingowej. Regulamin konkursu nie przewiduje dodatkowych kryteriów szeregujących projekty z identyczną liczbą punktów. Kwota pozostała do zakontraktowania będzie mogła być wykorzystana do objęcia finansowaniem projektów, które w wyniku pozytywnego rozpatrzenia protestu uzyskają minimum 91,5 punktu i pozytywnie przejdą etap negocjacji.

Nie zgadzając się z dokonaną oceną projektu Skarżący pismem z 8 grudnia 2017 r. złożył protest, przedstawiając swoje uwagi i argumenty do obu kart oceny merytorycznej w zakresie następujących kryteriów: kryterium 3.1. Adekwatność doboru i opisu wskaźników realizacji projektu, kryterium 3.2 Adekwatność doboru grupy docelowej do właściwego celu szczegółowego PO WER oraz jakości diagnozy specyfiki tej grupy, kryterium 4.1. Spójność zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz trafność doboru i opisu tych zadań, kryterium 4.3. Zaangażowanie potencjału wnioskodawcy i partnerów, kryterium 4.5 Adekwatność sposobu zarządzania projektem do zakresu zadań w projekcie oraz kryterium merytorycznego V. Prawidłowość sporządzenia budżetu projektu.

W wyniku rozpoznania protestu, pismem z [...] stycznia 2018 r. nr [...] Instytucja Pośrednicząca poinformowała Wnioskodawcę o nie uwzględnieniu protestu. W uzasadnieniu wskazano m.in., iż w art. 37 ust. 1 u.z.r.p. zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona tam zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej. Na wnioskodawcy, który ubiega się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia WND. Przystępując do konkursu wnioskodawca winien znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób.

Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad nim rządzących i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie. W dalszej części uzasadnienia Minister przedstawił stanowisko Wnioskodawcy wobec zakwestionowanych kryteriów konfrontując je z dokonaną oceną. Organ stwierdził, iż szczegółowa analiza wniosku o dofinansowanie projektu, kart oceny projektu i Regulaminu konkursowego wraz z dokumentacją konkursową potwierdziły zasadność części zarzutów protestującego w stosunku do ocen, przez co część tych ocen ulega zmianie. Szczegółową punktację przedstawiono na stronie 24 pisma. W wyniku rozpatrzenia protestu utrzymana została ocena negatywna projektu w rozumieniu art. 53 ust. 2 pkt 2 u.z.r.p.

Zgodnie z rozdziałem V pkt 7 regulaminu konkursu, w przypadku, gdy wniosek od każdego z obydwu oceniających uzyskał co najmniej 60% punktów w poszczególnych punktach oceny merytorycznej oraz różnica w liczbie punktów przyznanych przez dwóch oceniających za spełnianie ogólnych kryteriów merytorycznych jest mniejsza niż 30 punktów końcową ocenę projektu stanowi suma:

średniej arytmetycznej punktów ogółem z dwóch ocen wniosku za spełnianie ogólnych kryteriów merytorycznych oraz premii punktowej przyznanej projektowi za spełnianie kryteriów premiujących.

Reasumując Minister wskazał, iż uwzględniając zmiany w punktacji projektu po rozpatrzeniu protestu końcowa ocena projektu wyniosła 90 punktów. Zgodnie z decyzją Instytucji Pośredniczącej, dofinansowaniem mogły zostać objęte projekty, które w wyniku pozytywnego rozpatrzenia protestu uzyskają minimum 91,5 punktów i pozytywnie przejdą etap negocjacji. Przedmiotowy projekt nie mógł zatem zostać objęty finansowaniem, gdyż pozostałe środki wynikające z poziomu kontraktacji alokacji konkursowej są niewystarczające do objęcia finansowaniem wskazanego projektu. Jest to jednoznaczne w rozumieniu art. 53 ust. 2 pkt 1 u.z.r.p. z uzyskaniem przez projekt oceny negatywnej w zakresie finansowania jego realizacji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zaskarżył informację Ministra z [...] stycznia 2018 r. w całości oraz wniósł o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję.

Zaskarżonej informacji zarzucono:

1. - naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 poprzez:
2. a) nieprawidłową negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach działania 2.18 PO WER, wydaną przez Komisję Oceny Projektów na podstawie Kart Oceny Merytorycznej, w zakresie zarzucanego Skarżącemu braku dokumentów powdrożeniowych/decyzji kierowników jednostek organizacyjnych lub uchwał/zarządzeń właściwych organów jednostek samorządu terytorialnego o wprowadzeniu odpowiedniego rozwiązania do stosowania/stwierdzające wykonanie zadania (pkt 1.3 decyzji), podczas gdy prawidłowa ocena wniosku winna prowadzić do uznania, że dokumentacja konkursowa pozwalała na wskazanie w tym zakresie jednego z kilku alternatywnych rozwiązań, czemu skarżący dał wyraz w treści wniosku (str. 10 WOD);
3. b) nieprawidłową negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach działania 2.18 PO WER, wydaną przez Komisję Oceny Projektów na podstawie Kart Oceny Merytorycznej, w zakresie zarzucanego skarżącemu braku wskazania formy zatrudnienia i wymiaru czasu pracy personelu projektu oraz braku wskazania doświadczenia personelu partnerów (pkt 4.1 decyzji), podczas gdy prawidłowa ocena wniosku winna prowadzić do uznania, że wskazane informacje zostały zawarte w treści WOD, a jednocześnie dokumentacja konkursowa (w tym zawarta w niej definicja "personelu projektu") pozwala na uznanie, że wobec części osób zaangażowanych w realizację projektu, nie było obowiązku podawania tych informacji;
4. c) nieprawidłową negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach działania 2.18 PO WER, wydaną przez Komisję Oceny Projektów na podstawie Kart Oceny Merytorycznej, w zakresie zarzucanego skarżącemu braku wskazania kryteriów pierwszeństwa naboru odnoszących się bezpośrednio do niepełnosprawności; wskazanie kryteriów jako hasła, bez podania ich hierarchii oraz nieokreślenia metod i technik rekrutacji z uwzględnieniem np. dostosowania do typów niepełnosprawności, czy zdiagnozowanych deficytów, a także występujące niespójności w treści wniosku, gdzie wnioskodawca powołuje się na złożone deklaracje, iż zapewni dostępność dla działań dla osób niepełnosprawnych, nie podaje jednak w tym względzie odpowiedniej analizy (pkt 2.1 decyzji), podczas gdy prawidłowa ocena wniosku winna prowadzić do uznania, że dokumentacja konkursowa nie wymagała podawania wszystkich wymienionych informacji, a nadto, że wskazane informacje zostały zawarte w treści WOD (w różnych jego punktach);
5. d) nieprawidłową, negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach działania 2.18 PO WER, wydaną przez Komisję Oceny Projektów na podstawie Kart Oceny Merytorycznej, w zakresie zarzucanego skarżącemu braku wystarczającego określenia systemu zasad i monitorowania postępów realizacji projektu (pkt 5.1 decyzji), podczas gdy prawidłowa ocena wniosku winna prowadzić do uznania, że wskazane informacje, w zakresie w jakim zobowiązuje do tego instrukcja, zostały zawarte w treści WOD, a jednocześnie dokumentacja konkursowa, która nie definiuje pojęcia "systemu monitorowania" nie może stanowić podstawy do odjęcia skarżącemu punktów w tym przedmiocie;
6. e) nieprawidłową, negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach działania 2.18 PO WER, wydaną przez Komisję Oceny Projektów na podstawie Kart Oceny Merytorycznej, w zakresie zarzucanego Skarżącemu braku wystarczającego określenia zasad i metodologii wnoszenia wkładu własnego (pkt 6.1 decyzji), podczas gdy prawidłowa ocena wniosku winna prowadzić do uznania, że wskazane informacje, w zakresie w jakim zobowiązuje do tego instrukcja jego wypełniania i pozostałe dokumenty składające się na dokumentacje konkursową, zostały zawarte w treści WOD, w związku z czym brak jest podstawy do odjęcia Skarżącemu punktów w tym przedmiocie;
7. f) nieprawidłową negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach działania 2.18 PO WER, wydaną przez Komisję Oceny Projektów na podstawie Kart Oceny Merytorycznej, w zakresie zarzucanego Skarżącemu braku podania informacji na temat warunków niezbędnych do uruchomienia i przeprowadzenia zajęć (pkt 3.1 decyzji), podczas gdy prawidłowa ocena wniosku winna prowadzić do uznania, że wskazane informacje, w zakresie w jakim zobowiązuje do tego instrukcja, zostały zawarte w treści WOD, a nadto zakres tych informacji dostosowano do charakteru i specyfiki planowanego do realizacji projektu, w związku z czym nie wszystkie istotne informacje przystają do zapisów Instrukcji (która jest dokumentem ogólnym - wspólnym dla wielu projektów o różnym przedmiocie i charakterze), co nie może stanowić podstawy do odjęcia skarżącemu punktów w tym przedmiocie;
8. g) nieprawidłową negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach działania 2.18 PO WER, wydaną przez Komisję Oceny Projektów na podstawie Kart Oceny Merytorycznej, w zakresie zarzucanego Skarżącemu braku wskazania działań jakie zostaną podjęte w przypadku problemów z rekrutacją, braku informacji dotyczących "listy rezerwowej" i zasad jej tworzenia, a także braku określenia punktowych kryteriów rekrutacji (pkt 2.3 decyzji), podczas gdy prawidłowa ocena wniosku winna prowadzić do uznania, że wskazane informacje, w zakresie, w jakim zobowiązuje do tego instrukcja, zostały zawarte w treści WOD, a nadto zakres tych informacji dostosowano do charakteru i specyfiki planowanego do realizacji projektu, w związku z czym nie wszystkie istotne informacje przystają do zapisów Instrukcji (która jest dokumentem ogólnym - wspólnym dla wielu projektów o różnym przedmiocie i charakterze), co nie może stanowić podstawy do odjęcia skarżącemu punktów w tym przedmiocie;
9. h) brak rzetelności, przejrzystości i prawidłowości rozpoznania protestu, polegający na powielaniu argumentacji i nie dostrzeżeniu ewidentnych uchybień poczynionych w ramach oceny wniosku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości swoje stanowisko i argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej informacji z [...] stycznia 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2016 poz. 217 ze zm.) – dalej także jako: ustawa wdrożeniowa. W niniejszej sprawie znajdą zastosowanie przepisy ustawy wdrożeniowej w brzmieniu obowiązującym przed 2 września 2017 r., zgodnie z art. 16 ustawy z 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2017.1475)

W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny wyłącznie legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, bowiem w przepisie tym przewidziano uwzględnienie skargi tylko w dwóch sytuacjach - w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium naruszenia prawa, ustawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 tej ustawy, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów k.p.a., z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego.

Tę praktykę należy zastosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy wdrożeniowej, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie. Zatem prawo, jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego i ustaw, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego, w tym regulamin przeprowadzania konkursu.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że ramy kontroli sądu administracyjnego, w zakresie poprawności oceny projektu, są ograniczone do zbadania czy ocena ta została sformułowana w postępowaniu wolnym od naruszeń prawa, w szczególności odpowiadającym zasadom wynikającym z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Wobec brzmienia art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej sąd nie ma kompetencji, aby ocenić i podważyć wiedzę fachową ekspertów dokonujących merytorycznej oceny projektu. Skuteczne kwestionowanie ich stanowiska na etapie postępowania sądowego musiałoby się więc wiązać w szczególności z wykazaniem sprzeczności ocen z przedłożonymi przez wnioskodawcę materiałami (z wnioskiem o dofinansowanie) w kontekście wymogów jakie stawiał regulamin konkursu oraz regulacje będące jego załącznikami. Właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu (art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej), a ocena wniosków o dofinansowanie dokonywana jest w oparciu o kryteria wyboru projektów zawarte w "[...]", w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój na lata 2014-2020, (dalej: "regulamin konkursu"), na podstawie informacji zawartych we wniosku do dofinansowanie.

Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej (protestu), które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonym rozstrzygnięciu, sąd stwierdził, że odpowiadają one prawu. Zarzuty skargi wiążą się w istocie głównie z podważeniem oceny eksperckiej, a w mniejszym zakresie są zarazem próbą wykazania, iż narusza ona regulamin konkursu, wykraczając poza zakres zawartych w nim kryteriów merytorycznych oceny projektu.

Skarżący stawia zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej nakładający na właściwą instytucję, przeprowadzającą wybór projektów do dofinansowania, obowiązek respektowania zasad przejrzystości, rzetelności i bezstronności wyboru projektów, a także równości traktowania wszystkich wnioskodawców aplikujących w ramach danego konkursu, poprzez zapewnienie im równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zgodnie z art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit a rozporządzenia ogólnego (tj. rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013). W ocenie sądu przywołana regulacja nie została naruszona, a potwierdzeniem tego jest wynik szczegółowej i rzeczowej oceny wniosku o dofinansowanie dokonanej przez ekspertów (dwustopniowo).

Analiza unormowań ustawy wdrożeniowej oraz postanowień systemu realizacji programu operacyjnego, w tym regulamin przeprowadzania konkursu, z jednej strony, z drugiej zaś analiza ocen eksperckich oraz wniosków z nich wyprowadzonych (na których oparł się organ, który podjął zaskarżone rozstrzygnięcie) prowadzi do konstatacji, że w badanym postępowaniu konkursowym nie doszło do uchybień. Przeprowadzona ocena nie jest obarczona ewidentnymi błędami logicznymi, zawiera spójne i logiczne wyjaśnienie stanowisko oceniającego, argumenty na jego poparcie. Analizując treść wniosku, pisma informującego o negatywnej ocenie, protestu oraz pisma zawierającego odpowiedź na protest, należy stwierdzić, iż oceniający w sposób przekonujący wskazali na braki merytoryczne wniosku o dofinansowanie. Ocena zawiera szczegółowe wyjaśnienie zasad oceny i uzasadnienie przyznanej punktacji oraz wskazanie przyczyn niespełnienia kryteriów merytorycznych wymaganych do przyznania dofinansowania.

Zarzuty protestu jak i skargi nie podważają skutecznie, prawidłowości dokonanej oceny. Brak też jest dowodów pozwalających na przypisanie ekspertom braku racjonalności i kompetencji w związku z przedstawionymi przez nich ocenami wniosku.

Analiza ocen ekspertów w zakwestionowanych przez Skarżącego kryteriach wyboru projektów oraz opisu tych kryteriów, przedstawionego w regulaminie konkursu, prowadzi do wniosku, że zagadnienia, które eksperci brali pod uwagę przy ocenie jako mieściły się w kryteriach wyboru projektów określonych w regulaminie konkursu. Argumentacja ekspertów w uzasadnieniu kwestionowanych ocen kryteriów również mieści się w ramach określonych regulaminem konkursu.

W zakresie kwestionowanej przez Skarżącego oceny kryterium 3.1. "Adekwatność doboru i opisu wskaźników realizacji projektu (w tym wskaźników dotyczących właściwego celu szczegółowego PO WER) oraz sposobu ich pomiaru" zarzut - nieprawidłowego uznania, jako przesłanki obniżającej ocenę, braku dokumentów powdrożeniowych/decyzji kierowników jednostek organizacyjnych lub uchwał/zarządzeń właściwych organów jednostek samorządu terytorialnego o wprowadzeniu odpowiedniego rozwiązania do stosowania/stwierdzające wykonanie zadania – dotyczy fachowości oceny eksperckiej i jako taki nie podlega kontroli sądu.

W zakresie kwestionowanej przez Skarżącego oceny kryterium 4.3 "Zaangażowanie potencjału wnioskodawcy i partnerów (o ile dotyczy)" zarzut - nieprawidłowego uznania, jako przesłanki obniżającej ocenę, braku wskazania formy zatrudnienia i wymiaru czasu pracy personelu projektu oraz braku wskazania doświadczenia personelu partnerów, podczas gdy w ocenie Skarżącego wskazane informacje zostały zawarte w treści WOD – dotyczy fachowości oceny eksperckiej i jako taki nie podlega kontroli sądu. Zarzut, że dokumentacja konkursowa (w tym zawarta w niej definicja "personelu projektu") pozwalała na uznanie, że wobec części osób zaangażowanych w realizację projektu, nie było obowiązku podawania tych informacji jest niezasadny. Z instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu, stanowiącej załącznik do regulaminu konkursu, wynika jednoznacznie (pkt. 4.3 podpunkt 2), że potencjał kadrowy wnioskodawcy w postaci osób zatrudnionych na umowę o pracę, które zostaną oddelegowane do projektu, powinien zostać wyraźnie wskazany oraz opisane doświadczenie tych osób.

Należało opisać odrębnie dla każdego stanowiska personelu projektu sposób zaangażowania/oddelegowania danej osoby do realizacji projektu oraz zakres zadań, jakie dana osoba realizować będzie na rzecz projektu w kontekście posiadanej przez nią wiedzy i umiejętności. Jeżeli do realizacji przedsięwzięcia zaangażowani będą partnerzy, w tym punkcie Wnioskodawca miał obowiązek wskazać także, jakie zasoby ludzkie zostaną wniesione przez poszczególnych partnerów na potrzeby realizacji zadań wskazanych w pkt 4.1. (o ile partnerzy wnoszą do projektu takie zasoby).

W zakresie kwestionowanej przez Skarżącego oceny kryterium 3.2 "Adekwatność doboru grupy docelowej do właściwego celu szczegółowego PO WER oraz jakości diagnozy specyfiki tej grupy" zarzut - nieprawidłowego uznania, jako przesłanki obniżającej ocenę, braku wskazania kryteriów pierwszeństwa naboru odnoszących się bezpośrednio do niepełnosprawności; wskazanie kryteriów jako hasła, bez podania ich hierarchii oraz nieokreślenia metod i technik rekrutacji z uwzględnieniem np. dostosowania do typów niepełnosprawności, czy zdiagnozowanych deficytów, a także występujące niespójności w treści wniosku, gdzie wnioskodawca powołuje się na złożone deklaracje, iż zapewni dostępność dla działań dla osób niepełnosprawnych, nie podaje jednak w tym względzie odpowiedniej analizy podczas gdy w ocenie Skarżącego wskazane informacje zostały zawarte w treści WOD – dotyczy fachowości oceny eksperckiej i jako taki nie podlega kontroli sądu.

Zarzut, że dokumentacja konkursowa nie wymagała podawania tych informacji jest niezasadny. Z instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu wynika w sposób nie budzący wątpliwości (pkt. 3.2), że opis sposobu rekrutacji powinien uwzględniać również szczególne zasady mające zapewnić wyrównanie szans dla osób niepełnosprawnych. Charakter projektu Skarżącego nie wykluczał osób niepełnosprawnych z grupy uczestników, którzy mogli zostać objęci wsparciem, wobec tego sama potencjalna możliwość ich udziału w projekcie wymagała uwzględnienia ich w procedurze rekrutacji.

W zakresie kwestionowanej przez Skarżącego oceny kryterium 4.5 "Adekwatność sposobu zarządzania projektem do zakresu zadań w projekcie" zarzut - nieprawidłowego uznania, jako przesłanki obniżającej ocenę, braku wystarczającego określenia systemu zasad i monitorowania postępów realizacji projektu, podczas gdy w ocenie Skarżącego wskazane informacje zostały zawarte w treści WOD – dotyczy fachowości oceny eksperckiej i jako taki nie podlega kontroli sądu. Zarzut, że dokumentacja konkursowa, która nie definiuje pojęcia "systemu monitorowania", nie może stanowić podstawy do odjęcia skarżącemu punktów w tym przedmiocie jest niezasadny, ponieważ zawarty w regulaminie konkursu (pkt 4.3.2.2.) opis znaczenia tego kryterium przewidywał maksymalną liczbę punktów możliwą do przyznania za spełnienie tego kryterium (5) oraz minimalną liczbę punktów umożliwiającą spełnienie kryterium (3), zatem eksperci mieli możliwość stopniowania oceny w zależności od zakresu spełnienia przez Wnioskodawcę wymogów kryterium.

Z instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu (pkt. 4.5) wynika, że przy opisie sposobu zarządzania projektem należy zwrócić szczególną uwagę m.in. na to, czy proponowany sposób zarządzania projektem jest adekwatny do jego zakresu i zapewni jego sprawną, efektywną i terminową realizację. Oznacza to konieczność przedstawienia w tym opisie w jaki sposób będzie monitorowany postęp realizacji projektu, tak by w porę wychwycić ewentualne opóźnienia na poszczególnych etapach i wyeliminować ich przyczyny. Okoliczność, że dokumentacja konkursowa nie posługuje się bezpośrednio pojęciem "systemu monitorowania", użytym w ocenie przez jednego z ekspertów, nie podważa legalności tej oceny w sytuacji gdy taki element oceny, tylko określony innymi słowami, został ujęty w opisie kryteriów wyboru projektów.

W zakresie kwestionowanej przez Skarżącego oceny kryterium "Prawidłowość sporządzenia budżetu projektu" zarzut - nieprawidłowego uznania jako przesłanki obniżającej ocenę braku wystarczającego określenia zasad i metodologii wnoszenia wkładu własnego – dotyczy fachowości oceny eksperckiej i jako taki nie podlega kontroli sądu.

W zakresie kwestionowanej przez Skarżącego oceny kryterium 4.1 "Spójność zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz trafność doboru i opisu tych zadań" zarzut - braku podania informacji na temat warunków niezbędnych do uruchomienia i przeprowadzenia zajęć – dotyczy fachowości oceny eksperckiej i jako taki nie podlega kontroli sądu.

W zakresie kwestionowanej przez Skarżącego oceny kryterium 3.2 "Adekwatność doboru grupy docelowej do właściwego celu szczegółowego PO WER oraz jakości diagnozy specyfiki tej grupy" zarzut - braku wskazania działań jakie zostaną podjęte w przypadku problemów z rekrutacją, braku informacji dotyczących "listy rezerwowej" i zasad jej tworzenia, a także braku określenia punktowych kryteriów rekrutacji – dotyczy fachowości oceny eksperckiej i jako taki nie podlega kontroli sądu.

Należy podkreślić, że wniosek Skarżącego oceniany był przez niezależnych ekspertów, którzy w swoich ocenach, przyjętych jako podstawa do rozstrzygnięcia, wyjaśnili w sposób przekonujący weryfikację poszczególnych kryteriów wyboru. Uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia protestu jest obszerne i rzeczowe. Odnosi się ono wyczerpująco do wszystkich zarzutów sformułowanych w proteście i skrupulatnie je analizuje. Ocenie tej nie sposób zarzucić dowolności, czy też braku oparcia w obowiązujących regulacjach. Sąd wskazuje ponadto, że nie jest biegłym i jego rola nie może polegać na merytorycznej ocenie projektu. Eksperci posiadają wiadomości specjalne z dziedzin istotnych dla oceny przedłożonych wniosków o dofinansowanie. Pełnią oni rolę podobną do biegłych powoływanych w postępowaniach toczących się przed sądami powszechnymi. Kognicja sądów administracyjnych w sprawach dotyczących wniosków o dofinansowanie projektów w ramach programów operacyjnych winna ograniczać się do zbadania zgodności z prawem zaskarżonych aktów wydanych w postępowaniu toczącym się przed właściwą instytucją.

Tylko naruszenie prawa procesowego lub materialnego, które mogły mieć wpływ na wynik oceny, może skutkować uchyleniem określonego aktu. Zatem skoro Skarżący prowadzi polemikę z oceną ekspertów, to powyższego nie można rozpatrywać w kontekście naruszenia prawa, które miało istotny wpływ na wynik oceny, o którym mowa w art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej.

Reasumując, ocena wniosku Skarżącego była rzetelna, obiektywna i formalnie poprawna. Nie była ona sprzeczna z wymaganiami zawartymi w dokumentacji konkursowej, ani też nie wykraczała poza te wymagania. Oceny eksperckie odnoszące się do wniosku Skarżącego w sposób jednoznaczny wskazywały, iż projekt nie spełniał wskazanych kryteriów merytorycznych. Oceny dokonano w sposób przejrzysty i wnikliwy.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł jak w sentencji.