Uzasadnienie
Skarżąca wystąpiła - na urzędowym formularzu PPF – z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu wskazała, iż jej wynagrodzenie z tytułu pracy wynosi [...] zł brutto miesięcznie, jednakże po dokonaniu potrącenia przez komornika, pozostaje jej [...] zł, a do spłacenia dług w wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni podniosła również, iż spłaca zadłużenie wobec KRUS, co miesiąc [...] zł. Skarżąca oświadczyła, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe a mieszkanie, w którym mieszka należy do teściowej. Wyjaśniła, iż nie może liczyć na pomoc męża, ponieważ żyją w separacji, nie ma też wiedzy dotyczącej wysokości jego dochodów.
Następnie, w związku z wezwaniem Sądu, skarżąca złożyła dodatkowe oświadczenie, w którym podniosła, iż jej miesięczne wydatki związane, m.in. z utrzymaniem i wyżywieniem wynoszą [...] zł. Do nadesłanego dodatkowego oświadczenia wnioskodawczyni dołączyła zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia, zaświadczenie o zaległościach wobec ZUS oraz zaświadczenie o prowadzonym przez komornika postępowaniu egzekucyjnym. W piśmie z dnia 2 maja 2011 r. skarżąca poinformowała, iż obecnie jest osobą bezrobotną, gdyż zakład pracy nie przedłużył zawartej z nią umowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zakres przyznawanego prawa pomocy określa art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., stanowiąc, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§1). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3). Wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie, o którym mowa w ww. przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Oceniając złożone oświadczenia wskazujące na obecną sytuację finansową wnioskodawczyni można przyjąć, iż wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Podkreślić bowiem należy, iż skarżąca w chwili obecnej pozostaje bez pracy. Ponadto, jak wynika ze złożonego wniosku o prawo pomocy, nie posiada żadnego majątku (nieruchomości, oszczędności pieniężnych, czy przedmiotów wartościowych). Wobec powyższego stwierdzić należy, iż skarżąca nie będzie zatem w stanie ponieść jakichkolwiek opłat sądowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 254 § 1 i art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.