Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2007 r. Skarżący A. H. został zatrzymany przez funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w W. w związku z nielegalnym pobytem w Polsce. Cudzoziemiec nie posiadał stosownego zezwolenia na pobyt na terytorium RP, ani środków na pokrycie kosztów tego pobytu. Przebywając w Polsce utrzymywał się z handlu na targowiskach w okolicach W. W dniu [...] lutego 2007 r. Cudzoziemiec został osadzony w Strzeżonym Ośrodku dla Cudzoziemców w L. W toku postępowania administracyjnego ustalono, iż wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] lutego 2007 r. sygn.akt [...] Skarżący został skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat za przestępstwo obietnicy korzyści majątkowej złożonej funkcjonariuszom Policji w zamian za odstąpienie od obowiązków służbowych oraz za przewożenie sprowadzonych z zagranicy [...] paczek [...] bez polskich znaków skarbowych akcyzy.
W związku z powyższym, w dniu [...] marca 2007 r. Wojewoda M. – działając na podstawie art.88 ust.1 pkt 1, 2, 3 i 5, art.90 ust.2 oraz art.92 ust.1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006r., Nr 234, poz.1694 – dalej " ustawa o cudzoziemcach) i art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej "kpa") - wydał decyzję Nr [...] orzekającą o wydaleniu Cudzoziemca z terytorium RP, nadając jednocześnie ww. rozstrzygnięciu rygor natychmiastowej wykonalności.
W wyniku złożonego w dniu [...] kwietnia 2007r. odwołania Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców wydał decyzję Nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody M. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał m.in., że nielegalny pobyt Skarżącego na terytorium RP oraz podejmowanie pracy bez stosownego zezwolenia są rezultatem lekceważenia przez Niego powszechnie uznawanego w stosunkach międzynarodowych prawa ustanowionego dla ochrony granic państwowych oraz zapewnienia kontroli pobytu i działalności gospodarczej cudzoziemców.
W ocenie organu powyżej wskazane fakty jak również popełnione przez Skarżącego przestępstwa uzasadniają stwierdzenie, że dalszy pobyt Cudzoziemca w Polsce naruszałby interes Rzeczypospolitej Polskiej, albowiem nie leży w interesie naszego kraju tolerowanie pobytu cudzoziemców świadomie i z premedytacją naruszających obowiązujący w Polsce porządek prawny. W dalszej części uzasadnienia przytoczono treść przepisów art. 89 ust.1 ustawy o cudzoziemcach oraz art.97 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Na powyższą decyzję Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaskarżając ją w całości.
W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie.
Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.
W pierwszej kolejności w sprawie należy zwrócić uwagę na to, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie Skarżący w skardze w sposób bardzo ogólny wskazał, iż "zaskarża decyzję w całości". Powyższe jednak nie zwalnia Sądu z obowiązku zbadania i oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Zakres sądowej kontroli wyznacza bowiem przedmiot danej sprawy administracyjnej, wyprowadzany z podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W ramach przedmiotu danej sprawy Sąd ma obowiązek dokonać wszechstronnej kontroli legalności zaskarżonego aktu.
Kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowi art.88 ust.1 pkt 1, 2, 3, i 5 ustawy o cudzoziemcach. Zgodnie z treścią cyt. przepisu cudzoziemcowi wydaje się decyzję o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli:
- - przebywa na tym terytorium bez wymaganej wizy, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, zezwolenia na osiedlenie się lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE,
- - wykonywał pracę niezgodną z ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2004 r., Nr 99, poz. 1001 ze zm.), albo podjął działalność gospodarczą niezgodnie z przepisami obowiązującymi w Rzeczypospolitej Polskiej,
- - nie posiada środków finansowych nie zbędnych do pokrycia kosztów pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie może wskazać wiarygodnych źródeł ich uzyskania,
- - jego dalszy pobyt stanowiłby zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego, albo naruszałby interes Rzeczypospolitej Polskiej.
Dokonując literalnej wykładni powołanego przepisu podkreślić należy, iż użycie przez ustawodawcę określenia "wydaje się decyzję" nie nasuwa wątpliwości, iż mamy do czynienia z obowiązkiem wydania decyzji o określonej treści w przypadku zaistnienia określonych w nim przesłanek. Przy orzekaniu na gruncie tego przepisu organ nie dysponuje swobodą w zakresie kwalifikacji skutków zdarzenia, określaną jako "uznanie administracyjne". Dla oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia zasadnicze znaczenie ma zatem ustalenie, czy w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki z dyspozycji omawianego przepisu.
W ocenie Sądu, na gruncie powyższych unormowań prawnych i w świetle zgromadzonego materiału dowodowego organ administracji zasadnie przyjął, iż Skarżący dopuścił się naruszenia obowiązujących w Polsce regulacji prawnych. Bezsporne są bowiem okoliczności, iż Skarżący przebywał na terenie RP nielegalnie, nie posiadając stosownego zezwolenia na pobyt, jak również środków na pokrycie kosztów pobytu. Ponadto wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] lutego 2007 r. sygn.akt [...] został skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat za przestępstwo obietnicy korzyści majątkowej złożonej funkcjonariuszom Policji w zamian za odstąpienie od obowiązków służbowych oraz za przewożenie sprowadzonych z zagranicy [...] paczek [...] bez polskich znaków skarbowych akcyzy.
W ocenie Sądu, Prezes Urzędu zasadnie również wskazał, iż w sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art.89 ustawy o cudzoziemcach.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się w działaniach organów orzekających w sprawie naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Organy obu instancji podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy, a materiał dowodowy został rozpatrzony w sposób wyczerpujący.
Zaskarżona decyzja odpowiada prawu i z tych względów na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.