Uzasadnienie
Postanowieniem z 29 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania skargę I. w P. na informację Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego zawartą w piśmie z dnia [...] lipca 2010 r.
W piśmie z 15 października 2010 r. spółka zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na pismo z [...] lipca 2010 r. W uzasadnieniu wniosku skarżąca spółka powołała się na brak w zaskarżonym piśmie pouczenia odnośnie obowiązku złożenia skargi wraz ze stosowną dokumentacją. Do wniosku skarżąca dołączyła kompletną dokumentację w sprawie.
Następnie pismem z dnia 22 października 2010 r. wniosła skargę kasacyjną na ww. postanowienie z dnia 29 września 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 grudnia 2010 r., sygn. akt II GSK 1301/10 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2010 r. W uzasadnieniu tego postanowienia NSA zwrócił uwagę na niekompletność pouczenia zawartego w zaskarżonym piśmie, wskazał też, że w takim przypadku braki skargi podlegają usunięciu przy zastosowaniu przepisu art. 49 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Wniosek o przywrócenie terminu jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu. Należało mieć bowiem na uwadze przepis art. 190 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., z którego treści wynika, że w razie przekazania przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy do ponownego rozpoznania, wojewódzki sąd administracyjny jest związany zawartą w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładnią prawną. W rozpatrywanym przypadku oznacza to związanie Sądu oceną prawną wyrażoną w postanowieniu NSA z dnia 1 grudnia 2010 r. uchylającym postanowienie WSA w Warszawie z dnia 29 września 2010 r. o pozostawieniu skargi skarżącej bez rozpoznania. Jak natomiast wskazano powyżej NSA uznał w tym postanowieniu, że w przypadku niekompletnego pouczenia braki skargi podlegają usunięciu przy zastosowaniu przepisu art. 49 §1 p.p.s.a. Jednocześnie zauważyć należy, że skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nadesłała kompletną dokumentację w sprawie zatem wezwanie do usunięcia braków w tym zakresie nie jest już konieczne. W związku z tym należało uznać, że uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia kompletnej skargi nie spowoduje dla skarżącej negatywnych skutków procesowych.
Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 86 § 2 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Natomiast stosownie do treści art. 88 tej ustawy, niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W związku z tym orzeczono jak w sentencji.