Uzasadnienie
Przedmiotem skargi z 21 lipca 2016 r. (data nadania) wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez T.K. (dalej: "Strona" lub "Skarżąca") jest postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej: "KRRiT") z [...] czerwca 2016 r. Nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Przedmiotowe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym:
Pismem z 12 lutego 2015 r. Strona wniosła o umorzenie zaległości w płatności opłat abonamentowych wraz z odsetkami za zwłokę.
Decyzją z [...] października 2015 r. [...] odmówiła Skarżącej umorzenia należności z tytułu abonamentu oraz umorzenia odsetek wskazując, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie wykazuje spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych. Decyzja została doręczona Skarżącej 9 listopada 2015 r. (dowód: zwrotne twierdzenie odbioru w aktach administracyjnych).
W dniu 24 listopada 2015 r. w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe Skarżąca nadała wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tej sytuacji KRRiT [...] czerwca 2016 r. wydała postanowienie Nr [...] stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Strona złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na to rozstrzygnięcie.
W skardze, nie negując faktu niedotrzymania terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, podkreśliła, że pomyliła się w obliczeniu terminu tylko o jeden dzień. Przedstawiła swoja trudną sytuację osobistą, opisała stan zdrowia, w tym liczne dolegliwości.
W odpowiedzi na skargę KRRiT wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2016 r., poz. 1066 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem, poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania z sytuacją taką nie mamy do czynienia.
Przedmiotem skargi Strony jest postanowienie KRRiT z [...] czerwca 2016 r. o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wszczętej wnioskiem o umorzenie zaległości w płatności opłat abonamentowych wraz z odsetkami za zwłokę.
Decyzja z [...] października 2015 r. zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia została Skarżącej doręczona 9 listopada 2015 r. Okoliczności tych Skarżąca nie kwestionuje.
Stosownie do art. 127 § 2 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), dalej: "k.p.a.", właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy, a od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Mają na uwadze wskazaną regulację wskazać należy, że za ostatni dzień złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy należało uznać 23 listopada 2015 r. Stosownie do art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Skarżąca wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nadała 24 listopada 2014 r.
Sąd stwierdza, że KRRiT nie naruszyła prawa orzekając w zaskarżonym postanowieniu z [...] czerwca 2016 r., że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony po upływie terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a.
Niezależnie od wskazanych rozważań zwrócić należy uwagę, że Strona w skardze skupiła się przede wszystkim na opisaniu swojej sytuacji osobistej, w tym zdrowotnej. Wskazać wypada, że zgodnie z art. 58 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Ewentualnym adresatem takiego wniosku powinna być KRRiT a nie sąd.
Mając na względzie przedstawione argumenty należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.