Uzasadnienie
Przedmiotem skargi z 4 września 2010 r. wniesionej przez skarżącego W. L. jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "Prezes ARiMR") nr [...] z [...] lipca 2010r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. (dalej: "Dyrektor Oddziału") nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:
W dniu [...] lipca 2009 r. W. L. złożył w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR w S. wniosek o dofinansowanie operacji "Wcześniejsza emerytura" w ramach środka 1.5 "Rekompensaty społeczno-gospodarcze w celu zarządzania krajową flotą rybacką" objętego Programem Operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007- 2013". Pismami z dnia [...] i [...] października 2009 r. oraz z [...] listopada 2009 r. skarżący uzupełnił dokumentację w sprawie.
Po weryfikacji wniosku i przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Dyrektor Oddziału decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. odmówił przyznania wnioskowanej pomocy. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, m.in., iż na mocy § 21 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 czerwca 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 1 – Środki na rzecz dostosowania floty rybackiej, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz.U. z 2009r. Nr 101, poz.840 ze zm.) pomoc w ramach rekompensat społeczno-gospodarczych na realizację operacji dotyczących wcześniejszych emerytur jest przyznawana w formie rekompensaty rybakowi, który spełnia łącznie przesłanki:1. trwale zaprzestał wykonywania zawodu rybaka;
- 2. ukończył co najmniej 55 rok życia;
- 3. pracował w zawodzie rybaka na statku rybackim co najmniej przez 10 lat. Organ podkreślił, że podstawowym warunkiem udzielenia pomocy jest, aby osoba ubiegająca się o pomoc była rybakiem (wykonywała zawód rybaka). Zdaniem organu przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty potwierdzały, że spełnia on określone w ww. §21 rozporządzenia warunki uprawniające go do uzyskania pomocy w ramach ww. rozporządzenia. Jednak oceniając materiał dowodowy organ uznał, iż wnioskodawca faktycznie zaprzestał wykonywania zawodu rybaka w 2005r. i nie wykonywał go do dnia 23 lipca 2009r., przy czym podjęcie zatrudnienia w 2009r. nastąpiło wyłącznie w związku z ubieganiem się o pomoc finansową w ramach operacji "wcześniejsze emerytury" i miało na celu stworzenie sztucznych warunków do uzyskania tej pomocy. Oznacza to, w ocenie organu orzekającego, iż wnioskodawca nie zaprzestaje wykonywać zawodu rybaka w związku ze zmianami zachodzącymi w sektorze, a wynikającymi ze Wspólnej Polityki Rybackiej WE, ale podjął i zaprzestał wykonywać zawód rybaka w związku z ubieganiem się o pomoc finansową, udzielenie pomocy nie pozwoli więc na realizację celu programu zakreślonego treścią art. 4 rozporządzenia 1198/2006. Dalej organ podniósł, iż w sprawie znajduje zastosowanie art.4 ust.3 rozporządzenia Rady (WE, EUROATOM) Nr 2988 z dnia 18 grudnia 1995r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz.U.UE z dnia 23 grudnia 1995r. L 312/1), zgodnie z którym działanie skierowane na pozyskanie korzyści w sposób sprzeczny z odpowiednimi celami prawa wspólnotowego mającymi zastosowanie w danym przypadku poprzez sztuczne stworzenie warunków w celu uzyskania korzyści, prowadzą do nieprzyznania lub wycofania korzyści. Powyższe potwierdza także to, że wnioskodawca w 2004 i 2005 roku korzystał już z pomocy obejmującej działania zmierzające do restrukturyzacji floty rybackiej i ochrony osób zatrudnionych w tym sektorze (pomoc z tytułu trwałego wycofania jednostki poprzez złomowanie oraz z tytułu utraty miejsca pracy na statku rybackim).
W wyniku rozpoznania odwołania Prezes ARiMR utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie pomocy finansowej zgodnie ze złożonym wnioskiem. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 21 ww. rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie i nie przyznanie skarżącemu pomocy finansowej, pomimo spełnienia wszystkich warunków w tym rozporządzeniu określonych, tak z uwagi na błędne przyjęcie, iż skarżący nie jest rybakiem w rozumieniu powołanych przepisów, jak również na podstawie subiektywnej jedynie oceny organu wydającego decyzję co do intencji skarżącego, w uwzględnieniu długości przerw w wykonywaniu zawodu, zamustrowania na statku stanowiącym jego współwłasność, jak również uzyskania przez niego w 2005r. pomocy finansowej w tytułu zezłomowania jednostki [...] i utraty miejsca pracy, w sytuacji gdy okoliczności te nie wyłączają zgodnie z powołanymi przepisami możliwości skorzystania operacji "wcześniejsza emerytura".
Skarżący zarzucił ponadto bezzasadne zastosowanie art.4 ust.3 rozporządzenia Rady (WE, EUROATOM) Nr 2988 z dnia 18 grudnia 1995r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich, w sytuacji, gdy okoliczności faktyczne w niniejszej sprawie zaistniałe nie odpowiadają stanom w tym przepisie określonym. Zdaniem skarżącego, przepisy ww. rozporządzenia Rady nie są regulacjami, które określają warunki przyznawania pomocy finansowej, o którą ubiega się skarżący, te bowiem zgodnie z art.9 w zw. z art.1 i art.19 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.U. z 2009r. Nr 72, poz.619) zawarte zostały w rozporządzeniu Rady (WE)nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.Urz.UE L 223 z 15 sierpnia 2006r., str.1), w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 498/2007 z dnia 26 marca 2007r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.Urz.UE L 120 z 10 maja 2007r.) i w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 1 – Środki na rzecz dostosowania floty rybackiej, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" – a warunki tam określone skarżący spełnia.
Rozwijając zarzuty w motywach skargi skarżący podniósł także, iż nie sposób zgodzić się z definicją pojęcia "rybak" przyjętą przez organy obu instancji. W ocenie skarżącego za rybaka nie można uznawać tylko tych osób, które zawód ten wykonywały w dacie składania wniosku ale każdą osobę, która w swoim zawodowym życiu pracę w tym charakterze faktycznie wykonywała. Przerwy w zatrudnieniu nie pozbawiają przymiotu rybaka i możliwości skorzystania z pomocy finansowej w ramach programu. Zdaniem skarżącego brak jest również podstaw do przyjęcia, iż wnioskodawca w sposób sztuczny stworzył warunki do uzyskania korzyści, o tym, bowiem nie może świadczyć tylko i wyłącznie fakt, iż ponownie podjął on zatrudnienie na statku rybackim w okresie poprzedzającym złożenie wniosku.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, który uzasadniałby jej uchylenie.
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej: p.p.s.a., w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.
Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Na wstępie wskazać należy, że podstawę prawną przyznania pomocy finansowej na realizację środka 1.5 Rekompensaty społeczno-gospodarcze w celu zarządzania krajową flotą rybacką, objętego osią priorytetową 1 – Środki na rzecz dostosowania floty rybackiej Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013", stanowiącego załącznik do obwieszczenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (M. P. Nr 51, poz. 739), stanowi Rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. UE L 223 z 15.08.2006, str. 1), w którym ustanowiono Europejski Fundusz Rybacki (dalej zwany "EFR") oraz określono ramy wsparcia wspólnotowego na rzecz zrównoważonego rozwoju sektora rybactwa, obszarów zależnych głównie od rybactwa, a także rybołówstwa śródlądowego.
Zgodnie z art. 21 lit. e rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 wsparcie z EFR mające na celu dostosowanie wspólnotowej floty rybackiej dotyczy rekompensaty społeczno-gospodarczej w celu zarządzania wspólnotową flotą rybacką zgodnie z art. 27.
Stosownie do treści art. 27 ust. 1 lit. d rozporządzenia EFR może mieć udział w finansowaniu środków społeczno-gospodarczych proponowanych przez państwa członkowskie na rzecz rybaków dotkniętych zmianami w zakresie rybactwa, które to środki obejmują wcześniejsze odejście z sektora rybactwa, w tym wcześniejsze emerytury. W art. 3 lit. b rozporządzenia zawarto przy tym definicję rybaka jako osoby, której zajęciem – uznanym przez państwo członkowskie – jest zawodowe rybactwo na pokładzie czynnego statku rybackiego.
Należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 Komisja i państwa członkowskie zapewniają spójność pomocy udzielanej z EFR z politykami, priorytetami i działaniami Wspólnoty oraz jej komplementarność z innymi instrumentami finansowymi Wspólnoty. Ta spójność i komplementarność znajduje swoje odbicie w programie operacyjnym, który, stosownie do art. 17 ust. 1 rozporządzenia, jest opracowywany przez każde z państw członkowskich w celu realizacji polityki i priorytetów, które mają być współfinansowane z EFR. Zgodnie zaś z art. 20 ust. 2 rozporządzenia dla każdej osi priorytetowej określonej w tytule IV państwo członkowskie ustanawia w ramach swego programu operacyjnego warunki i procedury ich stosowania.
Wskazać także należy, iż w dziale VI Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013", który został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z 16 października 2008 r., w opisie środka 1.5 Rekompensaty społeczno-gospodarcze w celu zarządzania krajową flotą rybacką wyjaśniono, iż restrukturyzacja polskiej floty, planowana na okres programowania 2007-2013, wiązała się będzie z dalszym ograniczeniem potencjału połowowego tak, by najlepiej dostosować go do dostępnych zasobów i będzie miała niekorzystny wpływ na zatrudnienie i sytuację społeczno-ekonomiczną na obszarach rybackich.
W związku z tym konieczne jest podjęcie towarzyszących działań społeczno-ekonomicznych w celu zrównoważenia niekorzystnych efektów Planu Dostosowania Nakładu Połowowego, udzielanie wsparcia, różnicowanie działalności na obszarach dotkniętych problemem. Główny typ wsparcia dotyczył będzie m.in. rekompensat za wcześniejsze odejście z zawodu rybaka, w tym wcześniejszych emerytur, jako kontynuacji mechanizmów i projektów Finansowego Instrumentu Wspierania Rybołówstwa. Jako beneficjentów tego środka wskazano rybaków.
Należy również zauważyć, iż na gruncie prawa krajowego warunki i tryb przyznawania, wypłaty oraz zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osiami priorytetowymi zawartymi w programie operacyjnym, w zakresie nieokreślonym w przepisach Unii Europejskiej lub przewidzianym w tych przepisach do określenia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej zostały określone w ustawie z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. Szczegółowe warunki i tryb przyznawania, wypłaty lub zwracania pomocy, w ramach osi priorytetowej 1 - Środki na rzecz dostosowania floty rybackiej, na podstawie delegacji zawartej w art. 19 ustawy zostały określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 1 - Środki na rzecz dostosowania floty rybackiej, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. Nr 101, poz. 840 i Nr 129, poz. 1064), zwanym dalej rozporządzeniem.
W § 21 ust. 1 powołanego rozporządzenia (w brzmieniu obowiązującym do 27 marca 2010r.) wskazano, iż pomoc w ramach rekompensat społeczno-gospodarczych na realizację operacji dotyczących wcześniejszych emerytur jest przyznawana, w formie rekompensaty, rybakowi, który
- 1) trwale zaprzestał wykonywania zawodu rybaka,
- 2) ukończył co najmniej 55 rok życia
- 3) pracował w zawodzie rybaka na statku rybackim co najmniej przez 10 lat.
Przedmiotowa pomoc finansowa może być zatem przyznana rybakowi spełniającemu łącznie wszystkie wyżej wymienione warunki.
Stosownie do przepisu art. 10 ust. 3 ustawy wniosek o dofinansowanie jest oceniany w zakresie:
- 1) poprawności sporządzenia i złożenia,
- 2) zgodności planowanej operacji z celami środka, w ramach którego ma być realizowana operacja,
- 3) celowości udzielenia pomocy na realizację planowanej operacji
- - w sposób określony w ww. rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz zgodnie z kryteriami wyboru operacji przyjętymi przez komitet monitorujący.
Jak wynika z powyższego zapisu organ oceniający wniosek o przyznanie dofinansowania jest zobowiązany dokonać oceny wniosku nie tylko pod kątem spełniania wymogów formalnych określonych w §21 rozporządzenia, ale również pod kątem zgodności planowanej operacji z celami środka, w ramach którego ma być realizowana operacja i celowości udzielenia pomocy.
Stosownie do przywołanego już wyżej przepisu art. 27 ust. 1 lit. d rozporządzenia 1198/2006 Europejski Fundusz Rybacki może mieć udział w finansowaniu środków społeczno-gospodarczych proponowanych przez państwa członkowskie na rzecz rybaków dotkniętych zmianami w zakresie rybactwa, które to środki obejmują wcześniejsze odejście z sektora rybactwa, w tym wcześniejsze emerytury. Z treści tego przepisu wynika wprost, że pomoc może dotyczyć rybaka (osobę czynną zawodowo w dacie składania wniosku), który dotknięty jest zmianami w sektorze rybactwa, które to zmiany powodują u niego wcześniejsze odejście z sektora rybactwa, np. na wcześniejszą emeryturę.
Jak wynika z ustalonego przez organy orzekające i niekwestionowanego przez skarżącego stanu faktycznego sprawy, skarżący wykonywał zawód rybaka w okresie od 26 maja 1969 r. do 17 maja 1998 r. i następnie jeden dzień w październiku 2004 r. i siedem dni w lipcu 2005 r. Skarżący w 2005 r. jako współarmator jednostki rybackiej [...] skorzystał z pomocy finansowej w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego " Rybołówstwo i przetwórstwo ryb 2004 - 2006" i wypłacono mu pomoc finansową z tytułu trwałego wycofania jednostki przez złomowanie oraz pomoc z tytułu utraty miejsca pracy na statku rybackim. Ponadto Sąd orzekając stosownie do art.133 p.p.s.a. na podstawie akt sprawy ustalił, że skarżący od marca 2007 r. (k.79 i 111 akt adm.) jest na emeryturze, tak więc skarżący składając wniosek o dofinansowanie w ramach operacji "wcześniejsze emerytury" od ponad dwóch lat przebywał już na emeryturze.
W ocenie Sądu krótkotrwałe zamustrowanie się na statku i zakończenie tego zamustrowania przez osobę przebywającą na emeryturze, nie może być ocenione jako odejście wnioskodawcy na wcześniejszą emeryturę w wyniku zmian zachodzących w zakresie rybactwa. Osoba, która podjęła decyzję o przejściu na wcześniejszą emeryturę w 2007 r. i przebywa na tej emeryturze, nie może ponownie w 2009 r. podjąć decyzji o przejściu na wcześniejsza emeryturę z powodu zmian zachodzących w zakresie rybactwa i otrzymać pomocy finansowej jako osoba dotknięta zmianami w sektorze rybactwa.
Pomoc może być udzielana tym rybakom, którzy w wyniku ww. sytuacji odejdą na emeryturę, a nie tym, którzy na emeryturze już są. Udzielanie wsparcia rybakom, którzy już są na emeryturze nie byłoby zgodne z celami środka "rekompensaty społeczno-gospodarcze w celu zarządzania krajową flotą rybacką".
Należy zaznaczyć, że stanie prawnym obowiązującym do 27 marca 2010 r. uzyskanie przez skarżącego w 2005 r. wyżej opisanej pomocy finansowej nie wyłączało możliwości uzyskania dofinansowania na realizację operacji dotyczących wcześniejszych emerytur, w przypadku spełniania przez wnioskodawcę warunków uzyskania dofinansowania.
Za nieprawidłowe natomiast Sąd uznał zastosowanie w sprawie przepisu art.4 ust.3 rozporządzenia Rady (WE,EURATOM) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich, zgodnie z którym działania skierowane na pozyskanie korzyści w sposób sprzeczny z odpowiednimi celami prawa wspólnotowego mającymi zastosowanie w danym przypadku poprzez sztuczne stworzenie warunków w celu uzyskania tej korzyści, prowadzą do nieprzyznania lub wycofania korzyści.
Art.1 ust.1 rozporządzenia 2988/1995 stanowi, że w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przyjmuje się ogólne zasady dotyczące jednolitych kontroli oraz środków administracyjnych i kar dotyczących nieprawidłowości w odniesieniu do prawa wspólnotowego.
Zgodnie z definicją sformułowaną w art.1 ust.2 tego rozporządzenia " Nieprawidłowość oznacza jakiekolwiek naruszenie przepisów prawa wspólnotowego wynikające z działania lub zaniedbania ze strony podmiotu gospodarczego, które spowodowało lub mogło spowodować szkodę w ogólnym budżecie Wspólnot lub w budżetach, które są zarządzane przez Wspólnoty, albo poprzez zmniejszenie lub utratę przychodów, które pochodzą ze środków własnych pobieranych bezpośrednio w imieniu Wspólnot, albo też w związku z nieuzasadnionym wydatkiem." Art.4 ust.1 stanowi, że każda nieprawidłowość będzie pociągała za sobą z reguły cofnięcie bezprawnie uzyskanej korzyści.
W ocenie Sądu przepisy rozporządzenia 2988/1995 r. odnoszą się do działania podmiotów gospodarczych. Przepis art.4 ust.3, w którym posłużono się określeniem "działanie" a nie określeniem "nieprawidłowość" nie może stanowić samoistnej podstawy do objęcia przepisami rozporządzenia również osób nie będących podmiotami gospodarczymi. Skarżący, pomimo prowadzenia działalności gospodarczej, w sprawie której przedmiotem jest przyznanie świadczeń w ramach operacji dotyczącej wcześniejszej emerytury musi być traktowany jako osoba fizyczna, a nie podmiot gospodarczy. Wobec powyższego przepisy rozporządzenia nr 2988/1995 nie mają zastosowania w rozpoznanej sprawie.
Nieprawidłowe wskazanie przepisu art.4 ust.3 rozporządzenia 2988/1995 jako jednej z podstaw odmowy przyznania skarżącemu wnioskowanej pomocy nie miało wpływu na wynik sprawy wobec faktu, że pomoc taka nie mogła być przyznana, ponieważ przyznanie pomocy nie byłoby realizacją celu programu, co organy orzekające wskazały w decyzjach jako jedną z przesłanek odmowy przyznania dofinansowania.
Wobec powyższego Sąd uznał, że rozstrzygnięcia zawarte w decyzji o odmowie przyznania skarżącemu wnioskowanego dofinansowania oraz w decyzji utrzymującej ją w mocy są prawidłowe, pomimo częściowo błędnego uzasadnienia.
Na podstawie przedstawionych wyżej ustaleń Sąd uznał, że w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów w stopniu, który miałby wpływ na wynik rozpoznanej sprawy i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.