Uzasadnienie
K. S., dalej "Skarżący" w złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
Opisując posiadany majątek Skarżący wskazał dom o powierzchni 110 m.kw. nieruchomość rolną o pow. 8 ha oraz inne nieruchomości (szklarnie i budynki gospodarcze). Skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Oświadczył, że podstawą jego utrzymania jest prowadzone gospodarstwo rolne. Wskazał, że w 2014 r. uzyskał roczny dochód z prowadzonego gospodarstwa w wysokości 5000 zł, co stanowi dochód miesięczny w wysokości około 417 zł. W 2015 r. Skarżący nie wykazuje dochodów.
Z uwagi na to, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające dla oceny możliwości majątkowych wnioskodawcy, na podstawie zarządzenia z 25 czerwca 2015 r. wezwano do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów.
Pismem, które wpłynęło do Sądu w dniu 17 lipca 2015 r. pełnomocnik oświadczył, że Skarżący rezygnuje z ubiegania się o zwolnienie. W dniu 14 lipca 2015 r. został uiszczony wpis sądowy należny w niniejszej sprawie.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stwierdzić należy, że postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest wszczynane na wniosek strony postępowania sądowego, która jest również dysponentem tego wniosku. Skoro Skarżący cofnął wniosek i zapłacił należny wpis sądowy uznać należy, że procedowanie w tej sprawie jest bezzasadne.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.