Uzasadnienie
Postanowieniem z 26 października 2010 r. przyznano skarżącej stronie prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sadowych i ustanowienia adwokata.
W dniu 24 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę strony oraz zasądził na rzecz ustanowionego adwokata – M. W. - koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Działając z substytucji wyznaczonego w sprawie pełnomocnika, adwokat P. K. sporządził i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną z 19 maja 2011 r. w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu oświadczając, że nie zostały uiszczone przez stronę skarżącą ani w całości ani w części.
Po przeprowadzeniu w dniu 23 maja 2012 r. rozprawy - bez udziału ustanowionego w sprawie pełnomocnika (vide: protokół rozprawy, k. 99 akt sądowych) - Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Jednocześnie w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał, iż wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny.
Rozpoznając wniosek należało zwarzyć. co następuje:
Stosownie do treści przepisu art 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r, - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym zostały określone w Rozdziale 5 rozporządzenia. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie - nieobjętej wpisem stosunkowym - stawka minimalna wynosi 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia).
Mając zatem na uwadze, iż wyznaczony w sprawie adwokat został ustanowiony w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji, oraz sporządził i wniósł skargę kasacyjną lecz nie stawił się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zasądzić należało na jego rzecz wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej, tj, w wysokości 120 zł.
Jednocześnie stosownie do treści § 20 omawianego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały pokryte przez skarżącą stronę, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia