Uzasadnienie
W dniu 23 lutego 2021 r. D. W. wniósł do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – drogą elektroniczną – pismo oznaczone jako "odwołanie" dotyczące decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za maj 2020 r.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazał ww. pismo wraz z aktami sprawy jako skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po upływie terminu.
W wykonaniu zarządzenia z 7 kwietnia 2021 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej własnoręczne podpisanie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono skarżącemu 18 maja 2021 r. i nie zostało zrealizowane do dnia wydania tego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 w związku z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi na decyzję administracyjną jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
W związku z tym, że o charakterze pisma procesowego rozstrzyga jego rzeczywista treść, a nie tytuł, organ prawidłowo zakwalifikował pismo wniesione przez D. W. 23 lutego 2021 r. jako skargę. Skarżący był bowiem stroną postępowania administracyjnego, zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji, a skoro w piśmie tym kwestionował jej zasadność, to potraktowanie tego pisma jako skargi na decyzję było rozwiązaniem optymalnym dla ochrony jego praw.
Niemniej jednak zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Dlatego też Sąd ustalił, że zaskarżona decyzja została skarżącemu doręczona "do rąk własnych" 7 grudnia 2020 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru, zalegającego w aktach administracyjnych. Termin na wniesienie skargi upływał zatem w dniu 7 stycznia 2021 r. (6 stycznia 2021 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy). Wniesienie skargi dopiero 23 lutego 2021 r. nastąpiło zatem z wyraźnym przekroczeniem tego terminu.
Ponadto stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W związku z tym, że wniesiona skarga nie została w żaden sposób podpisana, wezwano skarżącego do uzupełnienia tego braku formalnego zgodnie z art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu 18 maja 2021 r. Skarżący nie uzupełnił brakującego podpisu. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. Sąd postanowił o odrzuceniu skargi.