Uzasadnienie
W dniu 29 listopada 2007 r. T. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzje Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2008 r. wydanym w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z uwagi na jej złożenie po upływie ustawowego terminu 30 dni.
Pismem złożonym w dniu 2 lutego 2008 r. wnioskodawca wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Zaznaczył, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy. Wyjaśnił, że sporządził skargę osobiście pismem odręcznym, dlatego też poprosił swojego brata o przepisanie skargi na maszynie. W tym celu podpisał czystą kartę papieru "in blanco", na której brat miał przepisać następnie napisany odręcznie tekst skargi. W dniu 28 listopada 2007 r. tj. w ostatnim dniu terminu do złożenia przedmiotowej skargi w biurze brata zasłabła jego matka i skargę przepisano dopiera dnia następnego z datą 29 listopad 2007 r. W tym samym dniu złożono skargę w Urzędzie Pocztowym.
Wnioskodawca wyjaśnił także, iż przed doręczeniem mu postanowienia o odrzuceniu skargi nie miał wiedzy co do przedmiotowego uchybienia terminu i myślał, że dopełnił wszystkich formalności związanych z wniesieniem skargi na ww. decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dołączono oświadczenie matki brata skarżącego, potwierdzające okoliczności powoływane przez wnioskodawcę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. Dalej: "p.p.s.a.") sąd na wniosek strony, złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi zatem wykazać, iż dołożyła szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Literatura i orzecznictwo do przeszkód uniemożliwiających terminowe dokonanie czynności z uwagi na różnorodność zjawisk życiowych zalicza m.in. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę strony lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. Przywrócenie terminu uchybionej czynności nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
W ocenie Sądu, wniosek o przywrócenie terminu nie zawiera danych uprawdopodobniających brak zawinienia. Podkreślić należy, iż uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym, słabszym niż dowód, nie dającym pewności, lecz jedynie wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o danym fakcie. Uprawdopodobnienie prowadzi bowiem jedynie do uzasadnionego przypuszczenia, że zdarzenie rzeczywiście miało miejsce. Wnioskodawca nie przedstawił jednak żadnych okoliczności, które świadczyłyby o braku winy przy dokonywaniu czynności procesowej.
Powołany przez skarżącego argument, iż za przyczynę uchybienia odpowiada jego rodzina w świetle powoływanych okoliczności sprawy nie może uzasadniać przedmiotowego wniosku. Skarżący lub osoba trzecie (np. jego pełnomocnik do wykonania danej czynności) winien dochować należytej staranności dokonując czynności złożenia skargi. Wskazać bowiem należy, iż brak winy strony w uchybieniu terminowi podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności danej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Brak winy występuje w razie choroby strony lub jej pełnomocnika, która uniemożliwia podjęcie działania nie tylko osobiście, ale i skorzystanie z pomocy innych osób. Innymi słowy, choroba strony lub jej pełnomocnika, która nie uniemożliwia podjęcia działania choćby przy pomocy osób trzecich, nie uzasadnia przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej (tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 11 stycznia 2007 r. sygn. akt II CZ 116/06 LEX nr 258551).
W ocenie Sądu wnioskodawca nie uprawdopodobnił, iż osoby, którym powierzono wysłanie przedmiotowej skargi nie były w stanie zlecić jej wysłania innej osobie.
Podkreślić należy, iż przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie zainteresowanego przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy strona skarżąca nie mogła dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Z przytoczonych przez skarżącego okoliczności nie wynika, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie.
W tej sytuacji na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia