Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M. P. jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] listopada 2013r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych.
Skarżący, postępując zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji wniósł odwołanie do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.
W dniu 2 stycznia 2014r. przedmiotowa skarga została przekazana do Prezesa ARiMR.
W treści odpowiedzi na skargę, pełnomocnik Prezesa ARiMR wskazał, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy termin do złożenia skargi do Sądu upłynął w dniu 22 grudnia 2013r., a skarga została przekazana do organu właściwego po terminie. Pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi lub ewentualnie jej oddalenie.
Postanowieniem z 7 marca 2014r. tut. Sąd odrzucił skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] listopada 2013r., z uwagi na jej złożenie po upływie ustawowego terminu. W treści postanowienia Sąd zwrócił uwagę skarżącego na fakt, że został on błędnie pouczony przez organ o trybie wniesienia skargi (za co strona postępowania w żadnym stopniu winy nie ponosi) i przysługuje skarżącemu prawo do wystąpienia do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Pismem z 15 marca 2014r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednocześnie załączając skargę do pisma.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie. Jednakże strona może uchylić się od negatywnych następstw przekroczenia terminu jeżeli w ciągu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.) złoży wniosek o przywrócenie terminu; równocześnie z wnioskiem dokona czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 przywołanego przepisu) oraz, gdy uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 przywołanego przepisu). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione kumulatywnie aby możliwe było przywrócenie terminu.
W ocenie Sądu okoliczności sprawy wskazują na spełnienie przez wnioskodawcę wymogów formalnych, od których zależy skuteczne ubieganie się o przywrócenie terminu, a wobec tego otwarta została droga do oceny braku winy strony w uchybieniu terminu.
Brak winy, o którym wspomina art. 86 § 1 p.p.s.a., polega na wykazaniu przez stronę, że nawet przy dołożeniu szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana nie można było przezwyciężyć przeszkody powstałej w jego dochowaniu.
W realiach niniejszej sprawy bez wątpienia zachodzą okoliczności wskazujące na brak winy strony, albowiem zaistniałe uchybienie terminowi do wniesienia skargi było rezultatem zastosowania się do błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji. Skarżący postąpił zgodnie ze wskazówkami organu, które w sposób oczywisty były sprzeczne z obowiązującą regulacją prawną. Strona ma prawo oczekiwać, że organ administracji publicznej, mając na względzie treść art. 6 oraz art. 8 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267) w sposób prawidłowy pouczy ją o możliwościach kwestionowania wydanego przezeń rozstrzygnięcia. Jeśli zaś strona zastosuje się do błędnego, z winy organu, pouczenia to nie może ponosić z tego tytułu negatywnych konsekwencji procesowych skutkujących pozbawieniem jej uprawnienia do ochrony swoich praw przed sądem. W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z dochowaniem trybu i formy przewidzianej obowiązującymi przepisami, a jako że wykazał brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.