Uzasadnienie
Postanowieniem z 17 lipca 2015 r. zwolniono Skarżącą – M. J. - od kosztów sądowych oraz ustanowiono na jego rzecz pełnomocnika, którym wyznaczony został adwokat Ł. A. W. Podczas rozprawy w dniu 4 grudnia 2015 r. pełnomocnik zwrócił się z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej Skarżącemu z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że wynagrodzenie to nie zostało zapłacone ani w całości, ani też w części. Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na opisane w komparycji niniejszego postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. W dniu 3 stycznia 2016 r. do Sądu wpłynęła sporządzona przez pełnomocnika z urzędu opinia o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 4 grudnia 2015 r. W opinii wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej Skarżącemu z urzędu wraz z oświadczeniem, że wynagrodzenie to nie zostało zapłacone ani w całości, ani też w części.
Rozpoznając wniosek należało zwarzyć co następuje.
Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2013, poz. 461).
Zgodnie z § 19 ww. rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Na mocy § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, stawka minimalna za czynności adwokata wynosi 240 zł.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie adwokat reprezentował Skarżącego w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji. Po wydaniu wyroku adwokat poinformował Sąd o sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji.
Wobec tego pełnomocnikowi należne jest wynagrodzenie w łącznej wysokości 360 zł, w tym w kwocie 240 zł z tytułu reprezentowania Skarżącego przed Sądem I instancji oraz w wysokości 120 zł w związku ze sporządzeniem przez pełnomocnika opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji.
Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W związku z powyższym na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia