Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy J. S. (dalej: "skarżący" lub "strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, że gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, jest właścicielem działki rolnej o pow. 0,80 ha i dwóch nieruchomości gruntowych o pow. 0,10 ha oraz 0,11260 ha, które zostały zabezpieczone w postępowaniu komorniczym. Ponadto wnioskodawca posiada oszczędności pieniężne w wysokości 500 zł. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż osiąga miesięczny dochód w wysokości 800 zł brutto z tytułu umowy o pracę, zaś jego żona z takiego samego tytułu również w wysokości 800 zł brutto.
W uzasadnieniu wniosku z dnia 3 stycznia 2014 r., jak również we wcześniejszym piśmie z dnia 17 grudnia 2013 r. podniósł, iż prowadził działalność gospodarczą, w ramach której uzyskał dofinansowanie ze środków unijnych do 17 zgłoszonych projektów. Realizując przedmiotowe przedsięwzięcia utracił płynność finansową i w chwili obecnej nie jest w stanie pokrywać swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Skarżący oświadczył, iż w związku z wypowiedzeniem umów o dofinansowanie, zobowiązany jest do zwrotu łącznej kwoty około 2.875.291 zł. Ponadto strona posiada niespłacone zobowiązania kredytowe w kwocie przekraczającej 650.000 zł. Bank prowadzi egzekucje tych należności.
Skarżący wskazał, iż jedyny posiadany przez niego majątek stanowią trzy nieruchomości, które zostały zajęte przez komornika sądowego w ramach toczącego się postępowania egzekucyjnego. Nadto podniósł, iż wystąpił z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, który został przez sąd gospodarczy oddalony postanowieniem z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. akt X GU 413/13 z uwagi na to, że majątek skarżącego jest niewystarczający do pokrycia kosztów postępowania upadłościowego.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej " p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 pkt 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.
W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Rozpoznanie skargi przez Sąd zależy od uiszczenia wpisu w kwocie 3.150 zł. Zauważyć należy, że przed tut. Sądem toczy się inna sprawa zainicjowana przez skarżącego, zarejestrowana po sygnaturą V SA/Wa 2457/13, w której wpis sądowy wynosi 2.531 zł. Dlatego oceniając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie należy uwzględnić łączne obciążenie skarżącego z tytułu wpisów sądowych, które wynosi 5.681 zł.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne, jak i stan faktyczny sprawy zasadne jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy, poprzez jej zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący wykazał bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Skarżący utrzymuje się wraz z żoną z wynagrodzeń za pracę w łącznej wysokości brutto 1.600 zł. Wskazał, że posiada środki pieniężne w wysokości 500 zł. Posiada wprawdzie trzy nieruchomości, ale nie może nimi swobodnie rozporządzać, ponieważ zostały one zabezpieczone pod zajęcie komornicze.
Skarżący jest również zobowiązany do spłaty kredytów bankowych w wysokości przekraczającej 650.000 zł. Rozpoznając wniosek wzięto także pod uwagę, iż skarżący złożył do sądu gospodarczego wniosek o ogłoszenie upadłości, ale wniosek został przez sąd oddalony z powodu braku majątku wystarczającego choćby na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.