Uzasadnienie
A.W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...].07.2004 r. Nr [...] w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji własnej z dnia [...].01.2004 r. Nr [...] o odmowie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego przewidzianego w ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. z 1996 r. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.).
Na rozprawie w dniu 8 lutego 2005r. pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na fakt, iż w dniu [...] lutego 2005r. Kierownik Urzędu wydał decyzję nr [...] o uchyleniu decyzji własnej i przyznaniu skarżącemu uprawnień kombatanckich (k 16, 17).
Skarżący przyłączył się do powyższego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 ust 2 pkt 1 ustawy z dnia 31 maja 1996r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich świadczenie pieniężne z tej ustawy przysługuje osobom, które nie mają ustalonego prawa do dodatku kombatanckiego, określonego w przepisach o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego. Wobec ustalenia na rzecz skarżącego uprawnień kombatanckich - a co za tym idzie prawa do świadczeń przewidzianych w ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t.jedn. Dz.U. nr 42 z 2002 r. poz. 371 ze zm.) - postępowanie w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej stało się bezprzedmiotowe.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 - 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania:
- 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 popsa umorzył postępowanie w sprawie.