Uzasadnienie
B. D. wnosząc skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] września 2011r., wystąpiła z dwoma różnymi wnioskami o przyznanie prawa pomocy. W jednym wniosku zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Oświadczając, że jej jedynym źródłem dochodów jest pomoc udzielana przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w wysokości 70 złotych. Natomiast w drugim wniosku zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu wskazała, że gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z dwiema wnuczkami i utrzymuje się z pomocy udzielanej przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w łącznej wysokości 1950 złotych. Wyjaśniła także, iż miesięcznie ponosi koszty wynajmu mieszkania w wysokości 750 złotych, lekarstw – 300-400 złotych, pozostałe środki przeznacza na zakup odzieży i żywności. Ponadto oświadczyła, że sporadycznie pomaga jej syn, który otrzymał w Niemczech ochronę międzynarodową.
W związku z tym, że skarżąca złożyła dwa różne wnioski o przyznanie prawa pomocy wezwano ją do uzupełniania braku formalnego poprzez wskazanie zakresu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponadto w związku ze sprzecznymi oświadczeniami wezwano skarżącą do uzupełnienia przedmiotowego wniosku przez udzielenie odpowiedzi na postawione pytania, w terminie siedmiu dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty.
Pismem z 22 lutego 2012r. (uzupełnionym o podpis w dniu 9 marca 2012r.) skarżąca nadesłał dodatkowe oświadczenie, w którym wskazał, że wnosi o przyznanie prawa pomocy w całości, tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ponadto wskazał, że w wynajmowanym mieszkaniu mieszka wraz z wnuczką, która nie pozostaje na jej utrzymaniu. Skarżąca utrzymuje się z pomocy państwa polskiego w wysokości 750 złotych oraz sporadycznej pomocy rodziny, nigdzie nie pracuje, nie posiada rachunków bankowych, lokat i innego majątku. Wyjaśniła również, że na jedzenie i leki miesięcznie wydaje ok. 450 złotych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemka nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Już sama okoliczność, iż otrzymuje pomoc od państwa polskiego, świadczy o jej trudnej sytuacji materialnej. Jednocześnie podnieść należy, iż owa pomoc jest pożytkowana na wydatki związane z koniecznym utrzymaniem, zaś jej wysokość nie pozwala na czynienie oszczędności przeznaczonych na koszty sądowe. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżąca nie posiada nieruchomości, ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.