Uzasadnienie
W dniu 14 października 2010 r. (data nadania) I. w W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.
Pismem z 10 lutego 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, iż cofa skargę, gdyż w związku z podpisaniem umowy między skarżącą, a Ministrem Nauki i Szkolnictwa Wyższego, dotyczącej dofinansowania projektu, skarga stała się niezasadna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie skarżąca cofnęła skargę, czynność ta w ocenie Sądu jest dopuszczalna z punktu widzenia art. 60 p.p.s.a. Tym samym wobec skutecznego cofnięcia skargi, które stanowi wyraz woli skarżącej zakończenia niniejszej sprawy bez jej merytorycznego rozpatrzenia, Sąd uznał, iż cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, a także nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Jednocześnie, w myśl art. 232 § 1 pkt 1 sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego (w niniejszej sprawie wpis uiszczony przez stronę w dniu [...] października 2010 r., wpisany do rejestru opłat sądowych pod poz. [...] wynosi [...] zł – k. 19 akt sądowych).
Biorąc zatem pod uwagę, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1, art. 60 oraz art. 232 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.