Uzasadnienie
Przedmiotem rozpoznania w sprawie jest skarga S D na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2008 r., nr [...], utrzymującą w mocy w mocy decyzję Wojewody P z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
W dniu [...] września 2007 r. S D obywatelka A wystąpiła do Wojewody P z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu wniosku Cudzoziemka powołała się na fakt prowadzenia działalności gospodarczej w firmie [...] P Sp. z o.o., w której pełni funkcję prezesa zarządu.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] Wojewoda P odmówił Cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż głównym przedmiotem działalności spółki P jest detaliczny i hurtowy handel różnymi artykułami. W ocenie organu w/w działalność nie przyczynia się do wzrostu inwestycji, transferu technologii i nie wprowadza innowacji korzystnych dla polskiej gospodarki. Organ wskazał, iż jakkolwiek spółka P wywiązuje się z obowiązku podatkowego oraz nie ciążą na niej inne zobowiązania to zdaniem Wojewody fakt ten nie daje podstaw do uznania, że działalność gospodarcza prowadzona przez Cudzoziemkę jest korzystna dla gospodarki narodowej. Organ wskazał, iż w przedmiotowej sprawie wystąpiła przesłanka zawarta w art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach. Podkreślił, iż Cudzoziemka nie spełnia wymogów do udzielenia jej zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony określonych w art. 53 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach.
Zaznaczył, iż w sytuacji gdy dochód spółki P wyniósł od [...] sierpnia 2007 r. do [...] października 2007 r. [...] zł; poprzednia spółka Strony o podobnym profilu miała zaległości wobec Skarbu Państwa, a w obecnej Cudzoziemka zatrudnia jedynie [...] obywateli polskich na ½ etatu z wynagrodzeniem [...] zł brutto przy jednoczesnym zatrudnieniu [...] obywateli A na pełny etat z wynagrodzeniem odpowiednio [...] i [...] zł brutto, nie ma podstaw do uznania, że działalność gospodarcza prowadzoną przez Cudzoziemkę w [...] P SP z o.o. jest korzystna dla gospodarki narodowej.
Pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. pełnomocnik Skarżącej złożył odwołanie od decyzji Wojewody P z dnia [...] stycznia 2008 r. W treści pisma skarżąca wskazała, iż w/w decyzja organu jest błędna i powinna zostać uchylona zaś organ winien był udzielić jej zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Skarżąca uznała za bezpodstawne twierdzenie organu, iż działalność handlowa ze swej istoty nie przyczynia się do wzrostu inwestycji czy wprowadzania nowych innowacyjnych rozwiązań. Ponadto Cudzoziemka wskazała, iż dokonana przez organ ocena dochodu spółki P jest niemiarodajna, gdyż została przeprowadzona w oparciu o zysk wypracowany przez spółkę w okresie około [...]. Zainteresowana odniosła się do okoliczności powołanej przez organ a dotyczącej wykonywania funkcji wiceprezesa zarządu spółki A. Wskazała, iż była jedynie wspólnikiem mniejszościowym tej spółki i w konsekwencji jej wpływ na decyzje podejmowane w spółce był ograniczony.
Strona podkreśliła, iż organ w ustaleniach dotyczących stanu faktycznego zawęził działalność spółki P tylko do zakresu handlu detalicznego i hurtowego. W rzeczywistości spółka P obok sprzedaży detalicznej i hurtowej szerokiej gamy produktów nowych i używanych prowadzi działalność w zakresie obsługi i naprawy pojazdów mechanicznych, pomocy drogowej, naprawy artykułów użytku osobistego i domowego oraz usług transportowych. Odwołująca się zaznaczyła, iż w celu rozszerzenia działania podjęła inicjatywę uruchomienia współpracy międzynarodowej w zakresie działalności spółki. Wskazała, iż spółka dąży także do tworzenia nowych miejsc pracy. W dniu [...] stycznia 2008 r. podpisana została z kolejnym pracownikiem umowa o pracę w pełnym wymiarze czasu na stanowisku kierowcy a zatrudnienie w spółce P cudzoziemców nie może być interpretowane na jej niekorzyść. Zaznaczyła, iż ma swobodę w doborze zespołu, ponadto musi korzystać z usług w pełni zaufanych i lojalnych osób, zaś w sytuacji podjęcia współpracy zagranicznej znajomość warunków lokalnych i języka kontrahenta stanowi dodatkowy atut.
Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7 kpa poprzez wskazanie, iż organ,,ma wątpliwości czy spółka P osiągnie w dalszej swej działalności znaczny wzrost dochodów’’ w sytuacji, gdy nie wskazał na jednoznaczne i czytelne dowody. Cudzoziemka podkreśliła, iż organ nie rozważył możliwości zastosowania w sprawie art. 53 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach pomimo, iż przedstawiła przyrzeczenie wydania zezwolenia na pracę o nr [...]
Decyzją z dnia [...] maja 2008 r., nr [...], Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy decyzję Wojewody P z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż przedmiotem działalności prowadzonej przez Cudzoziemkę spółki jest sprzedaż detaliczna artykułów różnych, która ze swej istoty nie przyczynia się do wzrostu inwestycji, transferu technologii oraz nie wprowadza korzystnych innowacji na terytorium Polski. Zaznaczył, iż załączona do akt sprawy kopia umowy o pracę z E K nasuwa podejrzenie, iż została ona zawarta na potrzeby przedmiotowego postępowania. W ocenie organu w/w okoliczności nie pozwalają na stwierdzenie, iż zakres oraz rozmiar działalności gospodarczej prowadzonej przez P Sp. z o.o. wpływa korzystnie na rozwój polskiej gospodarki.
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców zaznaczył, iż istotną okolicznością w sprawie o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony jest także wysokość dochodów osiąganych z prowadzonej działalności. Zdaniem organu wysokie dochody, a przez to wysokie wpływy do budżetu Państwa z tytułu należności podatkowych mogą uzasadniać pozytywne rozpatrzenie sprawy w sytuacji, gdy brak jest innych okoliczności uzasadniających przyjęcie, że spełniona została przesłanka określona w art. 53 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach. Organ zaznaczył, iż spółka wnioskodawczyni w roku 2007 uzyskała przychód w wysokości [...] zł, koszty uzyskania przychodów wyniosły [...] zł w związku z czym kwota należnego podatku wyniosła [...] zł. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wskazał, iż wyniki finansowe spółki Skarżącej nie dają podstaw do stwierdzenia, iż wpływa ona korzystnie na rozwój gospodarki w Polsce. Organ wyjaśnił, iż fakt zarejestrowania przez cudzoziemca działalności gospodarczej nie nakłada na organ administracji publicznej obowiązku udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
Podkreślił, iż sam fakt opłacania podatków, oraz składek ZUS nie jest równoznaczny z przyczynianiem się do rozwoju polskiej gospodarki. W związku z powyższym Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców uznał, iż prowadzona przez [...] "P Sp. z o.o. działalność gospodarcza nie wpływa korzystnie na rozwój gospodarczy Polski, dlatego też w ocenie organu nie zaistniały podstawy do udzielenia zainteresowanej zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Ponadto organ odniósł się do sformułowanego w odwołaniu zarzutu, iż organ I instancji przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy powinien wziąć pod uwagę treść art. 53 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, a nie art. 53 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, wskazując, iż zgodnie z art. 53 ust. 4 w/w ustawy organ administracji nie mógł odstąpić od oceny korzystności działalności spółki Strony.
Pismem z dnia [...] lipca 2008 r. pełnomocnik skarżącej złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Wojewody P z dnia [...].01.2008 r.
Zaskarżonej decyzji zarzucił:
- 1. naruszenie prawa materialnego tj. przepisu art. 53 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (tj Dz U. z 200Ć r., Nr 234, poz. 1694 ze zm.), które miało wpływ na wynik sprawy poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że Skarżąca nie prowadzi działalności gospodarczej korzystnej dla gospodarki narodowej;
2 naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy |j. w szczególności art. 7 i art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, iż organ oparł swe rozstrzygnięcie na ustaleniach dotyczących wysokości dochodów osiąganych z prowadzonej działalności oraz przedmiotu prowadzonej działalności, które to okoliczności nie zostały wymienione w art. 53 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach. Ponadto zaznaczyła, iż rozwój przedsiębiorstwa handlowego prowadzi do dokonywania zakupów inwestycyjnych na rynku, zaś sfera transferu technologii czy innowacji nie jest zarezerwowana wyłącznie do działalności przedsiębiorstw produkcyjnych.
Podkreśliła, iż organ w ustaleniach stanu faktycznego zawęził działalność jej spółki tylko do zakresu handlu detalicznego, gdy w rzeczywistości spółka P obok sprzedaży detalicznej i hurtowej szerokiej gamy produktów nowych i używanych prowadzi działalność w zakresie obsługi i naprawy pojazdów mechanicznych, pomocy drogowej, naprawy artykułów użytku osobistego i domowego oraz usług transportowych.
Zainteresowana wskazała, iż spółka w chwili obecnej zatrudnia na podstawie umowy o pracę [...] osób, w tym [...] obywateli polskich. Uznała za bezpodstawny zarzut organu, iż zawierane w spółce umowy o pracę są tworzone na potrzeby przedmiotowego postępowania, wskazując, iż spółka prowadzi swa działalność niezależnie od toczącego się postępowania i odpowiada na braki kadrowe w miarę rozwijającej się sytuacji gospodarczej.
Cudzoziemka odniosła się także do wysokości dochodów osiąganych z prowadzonej działalności gospodarczej. Podkreśliła, iż z art. 53 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach nie wynika, iż preferowane jest wyłącznie prowadzenie działalności w większym rozmiarze. Wskazała, iż ocena korzystności dla gospodarki narodowej powinna być dokonywana z perspektywy długoterminowego funkcjonowania przedsiębiorstwa. Zdaniem skarżącej zawężenie oceny korzystności do krótkiego okresu czasu fałszuje ocenę perspektyw rozwoju firmy.
Skarżąca podniosła, iż organ nie rozpatrzył w sposób dostatecznie wnikliwy całości materiału dowodowego. Nie odniósł się do złożonego do akt sprawy listu intencyjnego z dnia [...] stycznia 2008 r., wyrażającego wolę podjęcia kooperacji ze stroną [...] w celu rozszerzenia rynków zbytu także na [...]. Zaznaczyła, iż z jej inicjatywy zostało podpisane porozumienie o podjęciu negocjacji z kontrahentami rosyjskimi w celu uruchomienia przyszłej współpracy. W ocenie skarżącej także ta okoliczność wskazuje na dobre rokowania Spółki na przyszłość a przy zapewnionej stabilności działania członków zarządu ma ona szansę na dalsze zwiększanie zatrudnienia i coraz wyższe dochody. Cudzoziemka podkreśliła, iż negatywne rozstrzygnięcie- w przedmiotowej sprawie wiąże się z koniecznością opuszczenia przez nią kraju na dłużej. Jej nieobecność oznacza dłuższą przerwę w funkcjonowaniu spółki, gdyż jest jedynym członkiem zarządu spółki P, co przełoży się na wyniki finansowe i kondycję przedsiębiorstwa.
W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ uznał za niezasadny zarzut naruszenia art. 7 i 77 kpa
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Sądy administracyjne, w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 07 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z 30 08 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie.
Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania prowadzącego do oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie poprzedzające jej wydanie nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji.
Rozpatrując sprawę w oparciu o wskazane kryteria Sąd stwierdza, iż skarga nie jest zasadna.
Okoliczności faktyczne sprawy nie są sporne. Problem w sprawie dotyczy oceny, na dzień wydawania zaskarżonej decyzji, rozmiaru działalności spółki P, jej charakteru oraz spełniania przesłanek z art. 53 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach z dnia 13 czerwca 2003 r.
W konsekwencji rozważenia przez organ wymagało, czy spółka która w roku złożenia wniosku (2007) miała przychód [...] zł, przy kosztach jego uzyskania [...] zł i zapłaciła [...] zł należnego podatku, zatrudniała [...] obywateli polskich - przy czym tylko jednego na pełen etat z pensją [...] zł zatrudnionego od [...] kwietnia 2008 r., zaś pozostałych na ½ etatu z wynagrodzeniem [...] zł – prowadzi działalność gospodarczą korzystną dla gospodarki narodowej Polski w rozumieniu art. 53 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach z dnia 13 czerwca 2003 r.
Mając na uwadze ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych a przede wszystkim Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażone między innymi w wyroku z dnia 25 lipca 2007 r. w sprawie o sygn. OSK 1162/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, iż stanowisko wyrażone przez organy administracji obu instancji było zasadne. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu przywołanego orzeczenia zasadniczym wymogiem jest, by działalność prowadzona przez cudzoziemca była korzystna dla gospodarki narodowej, a nie tylko dla podmiotu, który ją prowadzi. Zwrot "w szczególności" zawarty w art. 53 ust. 1 pkt 2 ustawy z 2003 r. o cudzoziemcach przesądza jedynie o przykładowym wyliczeniu cech działalności gospodarczej prowadzonej przez cudzoziemca Takie przykładowe wyliczenie cech działalności gospodarczej wskazuje, iż nie jest wystarczające prowadzenie jakiejkolwiek działalności gospodarczej, ale chodzi o prowadzenie działalności gospodarczej w taki sposób lub w takim rozmiarze, że ma to znaczenie dla gospodarki narodowej.
Nie można uznać, że uzyskiwane przez Skarżącą, do chwili orzekania przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, efekty finansowe i osobowe przedsiębiorstwa przyczyniają się wzrostu gospodarki czy spadku bezrobocia i dlatego wpływają korzystnie na gospodarkę narodową w rozumieniu art. 53 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach.
Jednym z kryteriów oceny wpływu prowadzonej działalności na gospodarkę narodową jest wysokość dochodów uzyskiwanych przez Skarżącego i związana z nią wysokość wpłacanych do budżetu państwa podatków. Należności uiszczane do budżetu państwa z tytułu podatku od dochodu osiąganego przez cudzoziemca prowadzącego działalność gospodarczą wskazują na rozmiary prowadzonej działalności. W przypadku Skarżącej ten wskaźnik nie jest dla niej korzystny a sam fakt wywiązywania się z obowiązków podatkowych, czy nienaruszania innych przepisów regulujących prowadzoną działalność gospodarczą jest niewystarczający do uznania, że została spełniona przesłanka z art. 53 ust. 1 pkt 2 ustawy o cudzoziemcach.
Wobec powyższego, w ocenie Sądu, ocena wyrażona przez organ w zaskarżonej decyzji, iż Cudzoziemka nie spełnia ustawowych przesłanek do udzielenia jej zgody na zamieszkanie w Polsce na czas oznaczony podjęta została, w myśl art. 80 kpa, na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego i rozważonego zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 7 i 77 § kpa. Organ w żadnej mierze nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów. Rozpoznał bowiem wszystkie dowody w sprawie i zgodnie z przesłanką prawidłowości swobodnej oceny dowodów ocenił "nie tylko każdy dowód z osobna, ale wszystkie dowody w łączności" (E. Iserzon, Komentarz IV, 1970, s. 156).
Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, odpowiada wymogom art. 107 § 3 kpa, umożliwiając tym samym Sądowi dokonanie jej merytorycznej i formalnej kontroli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny podnosi nadto, iż nawet przyjmując za prawdziwe oświadczenia Skarżącej co do dobrych perspektyw prowadzonej przez nią działalności, związanych z planowaną kooperacją ze stroną [...] w następstwie podpisanego w dniu [...] stycznia 2008 r. listu intencyjnego, należy przede wszystkim zwrócić uwagę na to, iż zgodnie z zapisem art. 53 ust. 1 pkt 2 ustawy z 2003 r. o cudzoziemcach działalność gospodarcza prowadzona przez cudzoziemca musi być korzystna dla polskiej gospodarki narodowej w momencie ubiegania się o zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony. Nie spełnia przesłanki z art. 53 ust. 1 pkt 2 samo podejmowanie działań, które w oczekiwaniu strony mają w przyszłości doprowadzić do rozwoju firmy.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę jako niezasadna.