Uzasadnienie
Postanowieniem z 31 lipca 2014 r. zwolniono Skarżącego – B. B. - od kosztów sądowych oraz ustanowiono na jego rzecz adwokata, którym wyznaczony został adw. J.M. K..
Podczas rozprawy pełnomocnik zwrócił się z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej Skarżącemu z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że wynagrodzenie to nie zostało zapłacone ani w całości, ani też w części.
Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia (...) lipca 2013 r. nr (...).
Rozpoznając wniosek należało zwarzyć co następuje.
Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2013, poz. 461).
Zgodnie z § 19 ww. rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stawka minimalna w niniejszej sprawie została ustalona na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, bowiem przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, ani też decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego i wynosi 240 zł.
Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.