Uzasadnienie
Zarządzeniem z 13 września 2016 r. strona skarżąca została zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia został skutecznie doręczony 19 września 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k 11 akt sądowych).
W zakreślonym terminie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie adwokata.
Postanowieniem z 28 października 2016 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W wyniku rozpoznania sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 20 grudnia 2017 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie starszego referendarza sądowego.
Na to postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, które postanowieniem z 26 stycznia 2017 r. Sąd odrzucił jako niedopuszczalne.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 28 marca 2017 r. sygn.akt II GZ 213/17 oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 stycznia 2017 r.
Zarządzeniem z 30 maja 2017 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 13 września 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania.
Odpis zarządzenia został skutecznie doręczony 5 czerwca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k 73 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał 12 czerwca 2017 r.
Skarżąca uiściła wpis sądowy 13 czerwca 2017 r. Jednocześnie pismem z 3 lipca 2017 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jego uiszczenia.
Postanowieniem z 6 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek jako spóźniony.
Skarżąca wniosła zażalenie. Wraz z zażaleniem złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z 4 grudnia 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W wyniku rozpoznania sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 25 stycznia 2018 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie starszego referendarza sądowego.
W związku z tym zarządzeniem z 12 lutego 2018 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W zakreślonym terminie skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z 18 kwietnia 2018 r. starszy referendarz sądowy umorzył postępowanie w sprawie przyznania praw pomocy, uznając, iż zajmowanie kolejny raz stanowiska w tym samym zakresie stało się zbędne i nieuzasadnione.
W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy zarządzeniem z 9 czerwca 2018 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 12 lutego 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania.
Postanowieniem z 6 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o odrzuceniu zażalenia, z uwagi na brak wpisu sądowego od tego pisma. Postanowienie to uprawomocniło się.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż brak formalny skargi w zakresie opłaty został usunięty 13 czerwca 2017 r., a zatem z uchybieniem zakreślonego terminu, który upłynął 12 czerwca 2017 r.
W tej sytuacji, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a."), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Stosownie zaś do treści przepisu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. W myśl § 2 cyt. przepisu postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.