Uzasadnienie
[...]. Sp. z o.o. w K. (zwana dalej: skarżącą, spółką lub stroną) wnioskiem z [...] maja 2013r. zwróciła się do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanej dalej Agencją lub ARiMR) o dofinansowanie w zakresie działania "Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" w ramach w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007-2013.
Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwana dalej ARiMR lub organem) pismem z [...] lipca 2013 r., nr [...] poinformowała spółkę o odmowie przyznania wnioskowanej pomocy. Wskazała bowiem, iż spółka nie załączyła wymaganego § 9 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200 poz. 1444 ze zm., dalej rozporządzenie z 17 października 2007r.) dokumentu w postaci kosztorysu inwestorskiego dotyczącego zadania A1 –spichlerz nr 2.
Pismem z 13 sierpnia 2013 r. skarżąca zwrócił się do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wyjaśniła, iż w dniu [...] maja 2013r. złożyła wniosek wraz z 7 kosztorysami. Stwierdziła, że wniosek został przyjęty przez pracownika Oddziału Regionalnego z załącznikami zgodnie z ich specyfikacją wpisaną we wniosku w części VI Informacje o załącznikach. Na potwierdzeniu złożenia dokumentów pracownik ARiMR przyjmujący wniosek zanotował ogólnikowe i przede wszystkim nieczytelne, a także błędne zapiski.
W odpowiedzi na powyższe pismo Prezesa ARiMR w piśmie z [...] września 2013r. stwierdził, że nie doszło do naruszenia prawa przez ARiMR. Organ w uzasadnieniu wskazał, że do wniosku o przyznanie pomocy nie został dołączony kosztorys inwestorski dotyczący posadowienia spichlerza zbożowego nr 2. Z części VI Informacja o załącznikach wniosku o przyznanie pomocy wynika, iż do wniosku powinno zostać załączonych 7 sztuk kosztorysów, natomiast w aktach sprawy znajduje się 6 sztuk kosztorysów w tym dwa kosztorysy dotyczące budowy budynku socjalno-biurowego. Dostarczone wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy dokumenty nie zawierają kosztorysu obejmującego wykonanie spichlerza zbożowego, wskazanego w punkcie I.A.1 zestawienia rzeczowo-finansowego.
Ponadto organ wyjaśnił, że z treści wezwania do usunięcia naruszenia prawa wynika, iż wraz z wnioskiem skarżąca dostarczyła 7 kosztorysów dotyczących 7 inwestycji, jednakże, jego zdaniem wraz z wnioskiem, spółka złożyła kosztorysy dotyczące jedynie 5 inwestycji. Oprócz wskazanego już wcześniej braku kosztorysu do zadania określonego w pozycji A1 zestawienia rzeczowo-finansowego, zdaniem skarżącej brakuje również kosztorysu, obejmującego koszty kwalifikowalne, dotyczącego wykonania instalacji elektrycznej dla systemu załadunku magazynu płaskiego A. na kwotę 1.040.000zł, co więcej pozycja ta nie została ujęta w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji, a Agencja powzięła informację o powyższych kosztach dopiero z wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Dlatego też mając na uwadze, iż koszty w wysokości 1.040.000 zł nie zostały w ogóle ujęte we wniosku o przyznanie pomocy, jako koszty kwalifikowalne, spółka nie była zobowiązana do dostarczenia przedmiotowego kosztorysu wraz z wnioskiem.
Odnosząc się do zarzutu, iż pracownik kancelaryjny nieczytelnie, ogólnikowo oraz błędnie określił załączone do wniosku dokumenty organ zauważył, iż pod powyższymi adnotacjami dokonanymi na piśmie [...] potwierdzającym przyjęcie wniosku widnieje podpis K. B., Prezesa Zarządu [...]. Sp. z o.o. Ponadto wyjaśnił, iż pracownik przyjmujący wniosek sprawdza jedynie ilość załączników, a nie ich merytoryczną zawartość, a zatem w momencie przyjęcia wniosku nie jest dokonywana weryfikacja zgodności załączników z zestawieniem rzeczowo-finansowym.
Pismem z 10 października 2013r. spółka złożyła skargę na rozstrzygnięcie ARiMR z [...] lipca 2013 r. wnosząc o uchylenie zaskarżonego aktu będącego przedmiotem skargi i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym zwrotu kosztów zastępstwa prawnego i przeprowadzenie dowodu z treści załączonych do skargi dokumentów.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie przepisów ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 173, dalej ustawa o wspieraniu rozwoju) i rozporządzenia z 17 października 2007 r. W szczególności zarzuciła:
- - wadliwe zastosowanie przez organ § 10 ust. 1 rozporządzenia z 17 października 2007r. w zw. z art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju skutkujące odmową przyznania pomocy, mimo że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki do ich zastosowania, bowiem spełniono warunki przyznania pomocy
- - naruszenie dyspozycji art. 21 ust. 2 pkt 1) i 2) ustawy o wspieraniu rozwoju nakazującej aby w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie, stał na straży praworządności i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy.
Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organu, że złożyła 5 kosztorysów na 7 inwestycji i m.in. po udaniu się do siedziby ARiMR i przejrzeniu akt sprawy stwierdziła, że w dokumentacji znajdował się nie wymieniony przez organ w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jako złożony, kosztorys wykonania instalacji elektrycznej dla systemu załadunku płaskiego, na dowód czego skarżąca wykonała dokumentację fotograficzną.
Ponadto podtrzymała dotychczasową argumentację prezentowaną w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do jednoznacznego przyjęcia, wbrew stanowisku organu, iż skarżąca złożyła [...] maja 2013 r. niekompletny wniosek o pomoc finansową w ramach działania 123 "Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej", niespełniający wymogu z § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.
Zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia z 17 października 2007r. jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie został złożony w terminie lub nie zawiera co najmniej jednej z informacji, o których mowa w § 9 ust. 1 pkt 1-7, lub nie dołączono do niego co najmniej jednego z dokumentów wymienionych w § 9 ust. 2 pkt 1-3, Agencja nie przyznaje pomocy. Przepis art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, zwanej dalej "ustawą", dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio.
Sąd podnosi, iż zapis przywołanego przepisu skutek w postaci nieprzyznania pomocy wiąże:
- - ze złożeniem wniosku po terminie,
- - z nie zawarciem we wniosku określonej informacji,
- - z niedołączeniem do niego określonych dokumentów.
W myśl § 9 ust. 2 pkt. 1-3 rozporządzenia z 17 października 2007r. do wniosku o przyznanie pomocy dołącza się:
- 1) kopię wniosku o wpis do ewidencji producentów (...);
- 2) biznesplan sporządzony na formularzu udostępnionym przez Agencję;
- 3) kosztorys inwestorski opracowany metodą kalkulacji uproszczonej, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2004 r. w sprawie określenia metod i podstaw sporządzania kosztorysu inwestorskiego, obliczania planowanych kosztów prac projektowych oraz planowanych kosztów robót budowlanych określonych w programie funkcjonalno-użytkowym - w przypadku gdy operacja obejmuje inwestycję polegającą na budowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie lub remoncie połączonym z modernizacją.
Spór w sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy skarżąca złożyła wymagany § 9 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia z 17 października 2007r. kosztorys inwestorski dotyczący spichlerza zbożowego nr 2 (zadanie A1 zestawienia rzeczowo-finansowego). Skarżąca twierdzi, że taki kosztorys złożyła, natomiast organ wskazuje, że dokumentu tego brak jest w aktach sprawy, a skarżąca mimo obowiązku wynikającego z art. 21 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju nie wykazała jego złożenia.
Przechodząc do merytorycznej oceny odmowy przyznania pomocy Sąd wskazuje, że odmowa ta została dokonana nieprawidłowo. Przede wszystkim zwrócić trzeba uwagę, że w załączonych do Sądu aktach brak jest tego kosztorysu. Jednakże jak słusznie wskazuje skarżąca otrzymała ona dokument urzędowy w postaci potwierdzenia złożenia wniosku wraz z załącznikami. Na potwierdzeniu tym pracownik przyjmujący wniosek złożony osobiście przez przedstawiciela spółki naniósł zapiski z których wynika jaki dokumenty zostały złożone. Część z tych adnotacji jest nieczytelna i nie pozwala na konkretną kontrolę złożonych załączników do wniosku. Niewątpliwie natomiast wskazano, że skarżąca złożyła 3 kosztorysy (liczbę dwa poprawiono na liczbę trzy) liczące 103 strony. Z pobieżnego przeliczenia stron kosztorysów znajdujących się w aktach wynika, że wskazana liczba 103 stron jest nieprawidłowa, bowiem tych stron jest zdecydowanie więcej (131 stron wraz z kosztorysem dotyczącym instalacji elektrycznej).
Nie zgadza się także ilość stron wskazana ogółem, gdyż tych stron zostało złożonych zdecydowanie więcej niż 276 wskazanych w potwierdzeniu. Organ w żaden sposób nie ustalił, w jaki sposób nastąpiło powiększenie ilości stron dotyczących kosztorysów. Z akt bowiem nie wynika, aby skarżąca uzupełniła materiał dowodowy w tym zakresie. Mimo tak znaczących wątpliwości wskazanych w dowodzie potwierdzającym przyjęcie wniosku wraz z załącznikami ARiMR przyjęła wersję niekorzystną dla strony wskazując, że skarżąca nie złożyła wymaganego kosztorysu, gdyż brak go jest w aktach. Jednakże organ nie zwrócił uwagi, że w aktach znajduje się dokument urzędowy potwierdzający złożenie wniosku wraz z dokumentami.
Sąd wyjaśnia, że oczywistym jest, iż to na stronie ciąży ciężar dowodu złożenia spornego kosztorysu, jednakże na organie na podstawie art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu rozwoju ciąży obowiązek wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o wspieraniu rozwoju w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:
- 1) stoi na straży praworządności;
- 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
W przedmiotowej sprawie organ nie przeprowadził żadnego dowodu przeciwko urzędowemu potwierdzeniu złożenia wniosku. Nie wyjaśnił skąd wzięły się takie różnice w zapisach na potwierdzeniu w stosunku do dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Wskazywanie przez organ, że skarżąca podpisując się na potwierdzeniu zaakceptowała jego treść prowadzi do błędnego wniosku, gdyż powoduje, że w aktach znajdują się dokumenty przez skarżącą nie złożone, ale niewątpliwie ją dotyczące. Ponadto przyjmując powyższe założenie organu nadal nie zostało ustalone, który ze złożonych przez skarżącą kosztorysów jest tymi trzema wskazanymi w potwierdzeniu liczącymi 103 strony. Dodatkowo organ także pomija w tym sposobie rozumienia, że dokument ten został wystawiony przez pracownika organu.
Sąd nie zgadza się z twierdzeniem organu, zawartym w odpowiedzi na skargę, że okoliczność nieprawidłowego sposobu określenia przez pracownika kancelaryjnego ilości załączników nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Zdaniem Sądu ma ogromne znaczenie, gdyż skarżący działał w zaufaniu do pracownika ARiMR. Co więcej, ustalenie ilości załączników wymagało, od tego pracownika, co najmniej przekartkowania przedłożonych dokumentów. Zatem obecnie istniejące wątpliwości nie mogą szkodzić stronie skarżącej.
Zdaniem Sądu brak jasnego, nie sprzecznego wewnętrznie, stanowiska organu w tym zakresie oraz akceptowanie przez organ ewidentnych sprzeczności we wskazanych dokumentach prowadzi do wniosku, że ARiMR w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszyła zasadę praworządności oraz wadliwie rozpatrzyła cały materiał dowodowy. Na obecnym etapie brak jest możliwości weryfikacji złożonych załączników, dlatego też odmowa przyznania pomocy jest co najmniej przedwczesna.
Rozpoznając ponownie sprawę ARiMR spróbuje ustalić jakie dokumenty zostały złożone wraz z wnioskiem i od tego ustalenia uzależnione będzie dalsze procedowanie z wnioskiem. W wypadku istnienia dalszych rozbieżności wynikających z zapisków na potwierdzeniu złożenia wniosku z dokumentami faktycznie znajdującym się w aktach sprawy, Sąd wyjaśnia, że organ nie może wątpliwości rozstrzygać na niekorzyść strony skarżącej, gdyż stanowiłoby to naruszenie zasady praworządności.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 146 § 1 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.).