Uzasadnienie
Pismem z 19 lipca 2016r. A. w G. (dalej: strona skarżąca) wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z [...] czerwca 2016r. znak: [...], w przedmiocie odmowy umorzenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu państwa w wys. 564.304 zł wraz z odsetkami.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z 13 października 2016r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie i odesłanie po podpisaniu do Sądu w terminie 7 dni (od daty doręczenia odpisu zarządzenia) pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V z 13 października 2016r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, również w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Oba wezwania kierowane do strony skarżącej - dotyczące podpisania skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi - zostały doręczone stronie skarżącej - w dniu 17 października 2016r. (k. 27 akt sądowych). Termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu sądowego oraz nadesłania podpisanej skargi upłynął zatem z dniem 24 października 2016r.
W aktach sprawy znajduje się ponadto potwierdzenie faktu, że w rejestrze opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie stwierdzono uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Do dnia dzisiejszego strona skarżąca nie wykonała zarządzenia wzywającego ją do nadesłania podpisanej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 §1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie – zob. art. 230 p.p.s.a.).
W związku z tym, że skarga nie została opłacona, w trybie art. 220 §1 p.p.s.a. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wymaganego wpisu. W myśl art. 220 §1 p.p.s.a., sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 §1 i 3 p.p.s.a.).
Brak fiskalny skargi miał być zatem usunięty w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie strony skarżącej o wpis sądowy od skargi zostało jej doręczone w dniu 17 października 2016r. wraz z wezwaniem do nadesłania podpisanej skargi, jednak braki te nie zostały uzupełnione w terminie, który mijał w dniu 24 października 2016r.
W tym terminie strona skarżąca była zobowiązana wykonać wezwanie Sądu. Zatem z uwagi na fakt, iż w zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu, Sąd na zasadzie art. 220 §3 p.p.s.a. miał podstawy by orzec jak w sentencji postanowienia. Z przepisu tego wynika bowiem, że skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu.
W kwestii drugiej podstawy do odrzucenia skargi w niniejszej sprawie należy wskazać na przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. Przepis ten zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który w rozpoznawanej sprawie zauważył brak podpisania skargi przez osobę upoważnioną do reprezentowania strony skarżącej tj. rektora A. Uchybienie skargi, w zakresie niepodpisania skargi, stanowi brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Według przywołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. art. 220 § 3 p.p.s.a., oraz na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia i odrzucił skargę.