Uzasadnienie
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2015 r. odmówiono skarżącej J. Z. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższe orzeczenie skarżąca zaskarżyła zażaleniem, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt I GZ 81/16.
W dniu 6 czerwca 2016 r. do akt niniejszej sprawy wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy (na urzędowym formularzu PPF, nadany 3 czerwca 2016 r.) w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, który skarżąca złożyła w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z 27 kwietnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W związku z tym, że ww. zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z 27 kwietnia 2016 r. zostało uchylone z uwagi na omyłkowe określenie w nim wysokości wpisu od skargi, a skarżąca w dniu 22 kwietnia 2016 r. uiściła kwotę 500 zł odpowiadającą prawidłowej wysokości wpisu od skargi w niniejszej sprawie, pismem z 16 czerwca 2016 r. Sąd wezwał skarżącą do udzielenia w terminie 7 dni informacji, czy podtrzymuje wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony 3 czerwca 2016 r., pod rygorem nadania dalszego biegu temu wnioskowi. Pismem z dnia 1 lipca 2016 r. skarżąca cofnęła przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z treścią art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 (dalej p.p.s.a.), jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W niniejszej sprawie skarżąca skutecznie cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy, wobec powyższego, na podstawie art. 249a p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.