Uzasadnienie
W niniejszej sprawie skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wypłaty dofinasowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych złożyła [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (zwana dalej skarżąca spółką).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity) Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zarządzeniem z dnia 17 września 2014 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzeniem z tego samego dnia wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi, tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii.
Odpisy ww. zarządzeń zostały doręczone skarżącej spółce w dniu 26 września 2014 r. (k-11 akt sądowych), a więc termin do uiszczenia wpisu oraz nadesłania żądanego dokumentu upłynął z dniem 3 października 2014 r.
Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (karta 14 verte akt sądowych) wynika, iż w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Skarżąca spółka nie nadesłała również odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego.
W terminie zakreślonym przez Sąd, nie został uiszczony wpis od skargi, ani też nie nadesłano żądanego dokumentu dlatego też na podstawie art. 220 § 3 i 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.