Uzasadnienie
J. S. wnosząc skargę na postanowienie Ministra Finansów z [...] września 2010r. wystąpił wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od koszów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w skardze skarżący wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych wypłacanego przez Urząd Pracy w wysokości 623 złotych brutto. Oświadczył, iż nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Ponadto wyjaśnił, że jest osobą schorowaną oraz zadłużoną na kwotę 2 mln złotych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.
Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe.
Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika i obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych i innych mogących w przyszłości powstać kosztów sądowych należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając wniosek skarżącego wzięto pod uwagę jego sytuację majątkową oraz dochody. Dochód uzyskiwany przez skarżącego w wysokości 623 złotych po uwzględnieniu koniecznych wydatków, pozwala wyłącznie na zaspokojenie jego podstawowych potrzeb życiowych. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.