Uzasadnienie
B. D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] sierpnia 2010 r. za pośrednictwem [...] Oddziału ZUS w [...].
Skarga została złożona w siedzibie [...] Oddziału ZUS w [...] w dniu [...] września 2010 r. (vide: stempel Sali Obsługi Klientów/Dziennik Podawczy nr [...] na stronie pierwszej skargi z [...].09.2010 r., k. 3 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści przepisu art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Zaskarżona decyzja została doręczona do rąk adresatki (strony skarżącej) w dniu [...] sierpnia 2010 r., zaś skarga została złożona osobiście w siedzibie organu w dniu [...] września 2010 r. Stwierdzić zatem należało, że ustawowy termin do wniesienia skargi rozpoczynał swój bieg w dniu [...] sierpnia 2010 r. i upływał w dniu [...] września 2010 r. Oznacza to, że skarga została złożona w dniu [...] września 2010 r. z uchybieniem omawianego terminu.
Na marginesie już tylko zwrócić należy uwagę organowi, iż niezrozumiałe dla Sądu było wezwanie strony skarżącej do podpisania skargi. Skarga nie stanowi bowiem pisma adresowanego do organu administracyjnego, lecz jest pismem sądowym i zastosowanie do niej znajdują przepisy ustawy p.p.s.a. Organ ma jedynie obowiązek przekazać skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy. W związku z tym, za dopuszczalne uznać należy – w przypadku wątpliwości co do charakteru pisma – zwrócenie się przez organ do autora pisma o złożenie oświadczenia co do przedmiotu żądania, jednakże organ administracyjny nie ma żadnych kompetencji by ingerować w strukturę skargi, ani pod względem formalnym ani merytorycznym.
W tym stanie rzeczy nieuprawnionym było wystosowanie pisma z [...] października 2010 r. zawierającego wezwanie do podpisania skargi, obwarowanego sankcją pozostawienia pisma bez rozpoznania w trybie art. 64 k.p.a. W ocenie Sądu nie ma żadnych wątpliwości, że pismo B. D. z [...] września 2010 r. zatytułowane "Skarga na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych" stanowiło skargę do sądu administracyjnego, do której zastosowanie znajdowały przepisy p.p.s.a., a nie k.p.a.
Niezależnie od tego, skargę jako złożoną z uchybieniem terminu należało odrzucić, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.