Uzasadnienie
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (T.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).
Przepis §15 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zgodnie z §16 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej reprezentował ją w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji, a następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz stawił się na rozprawie przed NSA.
Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a cytowanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Stawkę minimalną określoną w pkt 1 w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, oblicza się na podstawie §6 rozporządzenia.
W sprawie niniejszej wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 19 292 zł. W myśl §6 pkt 5 stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł – 2400 zł. Zatem stawka minimalna, będąca podstawą do ustalenia opłaty zgodnie z §15 pkt 1 wynosi w przedmiotowej sprawie 1800 zł.
Zgodnie natomiast z §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Wobec oświadczenia pełnomocnika skarżącej, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostało mu zapłacone ani w całości ani w części, należało przyznać pełnomocnikowi skarżącego koszty nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 1800 zł, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.