Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. R. (dalej: "Skarżący)", na opisaną w komparycji decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.
Pismem z dnia 20 grudnia 2016 r. Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, jednocześnie dokonując wpłaty wpisu. Uzasadniając wniosek wskazał, że nie potrafi wyjaśnić przyczyn swojego zaniechania. Podkreślił, że zaniedbanie nie było ani świadome, ani celowe, a dotychczasowe zarządzenia Sądu wykonywał starannie i w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek Skarżącego o przywrócenie uchybionego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej "p.p.s.a."), Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli bez swojej winy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana - w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Rozpoznając wniosek Sąd stwierdza, że Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niedotrzymaniu terminu do opłacenia wpisu od skargi. Sąd nie kwestionuje faktu, że Skarżący wykonywał dotychczasowe wezwania Sądu. Brak też w ocenie Sądu podstaw do podważenia twierdzenia, że nieopłacenie wpisu w terminie nastąpiło w sposób niecelowy i nieświadomy. Jednakże, przez brak winy, o którym mowa w art. 87 p.p.s.a., należy rozumieć zaistnienie takich okoliczności, w których strona nawet przy dołożeniu największego wysiłku nie byłaby w stanie dokonać czynności w terminie. W związku z powyższym nie można, zdaniem Sądu, jakiejkolwiek niestaranności lub zaniedbania kwalifikować jako braku winy.
Sąd nie dostrzegł na gruncie niniejszej sprawy niezależnych od Skarżącego i niemożliwych do pokonania przeszkód, które usprawiedliwiałyby niedochowanie terminu do złożenia skargi i uzasadniałyby przywrócenie terminu do dokonania danej czynności, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia