Uzasadnienie
M. W. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z matką, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczył, iż jego matka uzyskuje dochód w wysokości 1.300 zł miesięcznie z tytułu renty (400 zł), alimentów (500 zł) oraz zasiłku (400 zł). W uzasadnieniu wskazał, iż jest osoba niepełnosprawną, uczy się w gimnazjum, jego rodzice również posiadają orzeczenia o niepełnosprawności, ojciec otrzymuje zasiłek z pomocy społecznej.
W dodatkowym oświadczeniu z dnia 15 grudnia 2016 r. wyjaśnił, iż matka otrzymuje należne mu alimenty, zaś od grudnia będzie otrzymywał je osobiście. Ojciec wnioskodawcy nie osiąga dochodów i korzysta z pomocy społecznej. Do pisma załączył kopię decyzji z dnia 27 kwietnia 2016 r. o przyznaniu ojcu skarżącego zasiłku stałego w wysokości 604 zł.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wnioskodawcy oraz porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć należało, iż skarżący i jego matka utrzymują się z niewielkiego dochodu, na który składa się renta matki i zasiłek oraz alimenty na syna, które to środki w całości pożytkowane są na wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem. Wnioskodawca nie osiąga dochodów, jest uczniem gimnazjum, a nadto jest osobą niepełnosprawną. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, wnioskodawca jest osobą niezdolną do pracy (vide: k. 46 akt adm.). Ojciec wnioskodawcy również jest osobą niepełnosprawną, zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej (vide: orzeczenie z dnia 11.04.2016 r.; k. 33 akt adm.) i korzysta z pomocy społecznej w formie stałego zasiłku dla osoby samotnie gospodarującej.
Ponadto wzięto pod uwagę, iż wnioskodawca ani jego rodzice nie posiadają nieruchomości, ani zasobów pieniężnych pozwalających na opłacenie skargi czy też pomocy profesjonalnego prawnika. Okoliczności te świadczą o trudnej sytuacji skarżącego i przemawiają za uznaniem, iż po opłaceniu wydatków niezbędnych dla utrzymania nie pozostają mu wolne środki na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.