Uzasadnienie
W dniu [...] maja 2007 r. W. S. działając w imieniu T. Spółka z o.o. w W. (dalej: "skarżąca") – na podstawie art. 18 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej (Dz. U. Nr 35, poz. 217 ze zm.) - złożył w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności na 2007 rok do gruntów rolnych oraz pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach zagospodarowania.
W związku z nieprawidłowościami stwierdzonymi w raporcie z kontroli administracyjnej wniosku obszarowego, wezwano skarżącą do złożenia wyjaśnień.
W dniu [...] października 2007 r. wpłynęła do organu korekta przedmiotowego wniosku.
W wyniku analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z [...] kwietnia 2008 r. nr [...] przyznał skarżącej Spółce jednolitą płatność obszarową i uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych oraz odmówił przyznania uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych.
Orzekając na skutek odwołania Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. decyzją z [...] lipca 2008 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z [...] lutego 2008 r. nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, iż wnioskodawca nie spełnił warunków uzasadniających przyznanie mu płatności zwierzęcej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucono: obrazę przepisów prawa materialnego polegającą na wydaniu zaskarżonej decyzji na nieobowiązującej podstawie prawnej, tj. na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2007 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania tej płatności (Dz. U. Nr 46, poz. 309 i Nr 69, poz. 462), obrazę przepisów prawa materialnego, tj. § 5 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 44, poz. 265), naruszenie konstytucyjnej zasady nie działania prawa wstecz, wynikającej z normy zawartej w art. 2 Konstytucji RP oraz obrazę przepisów postępowania, tj. art. 6 oraz art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).
W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej, podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji.
Pismem z [...] grudnia 2008 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. poinformował, iż działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej: "p.p.s.a." uchylił w całości zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie odwoławcze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na decyzje administracyjne. Kontrolowana przez sąd działalność administracji publicznej to zarówno zaskarżone rozstrzygnięcie (decyzja) organu administracyjnego, jak i postępowanie administracyjne poprzedzające jej wydanie. Jeżeli zatem przedmiot sądowej kontroli – zaskarżona decyzja – została uchylona i zastąpiona nową decyzją (co wynika z oświadczenia złożonego na rozprawie przez pełnomocnika skarżącej Spółki), to postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na tę decyzję (uchyloną) stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga, co prawda, w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sąd może też, na podstawie art. 135 p.p.s.a. objąć swoim rozstrzygnięciem inne akty i czynności podjęte w granicach danej sprawy. Niemniej jednak postępowanie sądowe dotyczy zaskarżonej decyzji. Wyeliminowanie tej decyzji przez organ sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli, mimo, że sprawa w sensie materialnoprawnym dalej istnieje. Sprawa nie staje się więc bezprzedmiotowa, natomiast bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe, dotyczące zaskarżonej decyzji. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. uznaje zaś za przesłankę umorzenia postępowania sądowego bezprzedmiotowość tego postępowania (por. wyrok NSA z 11 maja 2005 r., I GSK 156/2005, LexPolonica nr 380889).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe. O kosztach orzeczono na podstawie art. 208 p.p.s.a.