Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...], Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji odmówiła M. C. umorzenia zaległości w płatności abonamentowej za okres od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2013r.
Zaległości wynosiły kwotę 1.263,60 zł oraz odsetki w wysokości 535,66 zł.
W uzasadnieniu swej decyzji organ powołał się na art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z dnia 16 maja 2005 r. ze zm.), zgodnie z którym w wyjątkowych sytuacjach, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji może umorzyć lub rozłożyć na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych, odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu, opłatę, o której mowa w art. 5 ust. 3, oraz odsetki za zwłokę w jej uiszczeniu.
Odmowę umorzenia uzasadniało, zdaniem organu, niespełnienie przez Wnioskującą warunków przewidzianych we wskazanych regulacjach.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], uchyliła swoją decyzje z dnia [...] września 2014 r. w części dotyczącej odsetek i odsetki w kwocie 535,66 zł umorzyła oraz odmówiła umorzenia zaległości abonamentowych.
W uzasadnieniu organ odniósł się do sytuacji osobistej i majątkowej Strony stwierdzając, iż otrzymuje ona emeryturę w wysokości 2.409 zł brutto, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo, w okresie gdy powstały zaległości nie korzystała z telewizora bowiem przebywała za granicą wobec konfliktu z mężem i konieczności dokonania na jego rzecz spłat z tytułu podziału majątku wspólnego. Działając w granicach uznania administracyjnego organ uwzględnił wniosek M. C. w zakresie odsetek – umarzając je. Na gruncie przesłanek do umorzenia zaległości określonych w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych organ nie znalazł podstaw do uwzględnienia całości żądania Strony.
W skardze z dnia [...] maja 2015 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. C. nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu wskazała, iż zmuszana jest do zapłaty za abonament, z którego nie korzystała. W uzasadnieniu skargi podniosła pogarszający się stan zdrowia i ewentualną konieczność pokrycia w przyszłości części kosztów (2 – 4 tys. zł) aparatu autoCPAP.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem Sąd stwierdził, iż nie narusza ona prawa materialnego.
Decyzja wydana w oparciu o art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z dnia 16 maja 2005 r. ze zm.), zgodnie z którym w wyjątkowych sytuacjach, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji może umorzyć zaległości - jest decyzją uznaniową. Dla zobiektywizowania ocen organ przyjął uchwałę, w której określone zostały przesłanki do umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych. Dla gospodarstwa jednoosobowego organ przyjął kwotę 1.295 zł brutto.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, tj złożonych przez Stronę dokumentów: decyzji ZUS z dnia [...] marca 2014 r. o waloryzacji emerytury do kwoty brutto 2.409 zł – do wypłaty 1991,60 zł oraz zaświadczenia z dnia [...] czerwca 2014 r. o prowadzeniu gospodarstwa jednoosobowego – nie wynika, by Skarżący spełnił kryteria niezbędne do uzyskania umorzenia zaległości abonamentowych.
W ocenie Sądu przedstawiona przez Stronę jej sytuacja zdrowotna, rodzinna i majątkowa oceniona została przez organ prawidłowo. Organ umorzył odsetki wychodząc naprzeciw oczekiwaniom Strony jednakże nie można w rozpoznawanej sprawie przyjąć wystąpienia szczególnych względów społecznych lub przypadków losowych, o których mowa w art. 10 ustawy o opłatach abonamentowych, które uzasadniałyby umorzenie także należności abonamentowych. Środki finansowe Skarżącej znacznie przekraczają próg ustanowiony przez organ w uchwale zmierzającej do zapewnienia jednolitości podejmowanych decyzji umorzeniowych. Organowi nie można przypisać dowolności w ocenie sytuacji Strony.
Sąd wskazuje jednocześnie, iż organ przy formułowaniu zaskarżonej decyzji dopuścił się naruszenia art. 138 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Jednakże w ocenie Sądu wskazane naruszenie przepisu postępowania nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Tym samym nie może, w oparciu o art. 145 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.