Uzasadnienie
W niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia 30 czerwca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym złożył J. Z. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" J. Z. reprezentowany przez r. pr. E.P..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity) Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zarządzeniem z dnia 8 października 2014 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1028 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzeniem z dnia 7 października 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego go do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnego z wymogami art. 35 § 1 p.p.s.a.
Odpisy ww. zarządzeń zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 października 2014 r. (k-31 i 32 akt sądowych), a więc termin do uiszczenia wpisu oraz nadesłania żądanego dokumentu upłynął z dniem 3 listopada 2014 r.
Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (karta 35 verte akt sądowych) wynika, iż w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Skarżący nie nadesłał również pełnomocnictwa.
W terminie zakreślonym przez Sąd, nie został uiszczony wpis od skargi, ani też nie nadesłano żądanego dokumentu dlatego też na podstawie art. 220 § 3 i 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.