Uzasadnienie
G. S. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek został sporządzony na urzędowym formularzu PPF z dnia 20 października 2016 r.
Zarządzeniem z dnia 20 października 2016 r. wezwano wnioskującą stronę do złożenia dodatkowego oświadczenia poprzez udzielenie odpowiedzi na pytania oraz nadesłanie wskazanych dokumentów, informując jednocześnie o wysokości wpisu sądowego w sprawie.
Pismem z dnia 2 listopada 2016 r. skarżąca cofnęła wniosek o prawo pomocy wskazując, iż jest w stanie ponieść opłatę sądową w wysokości 100 zł, którą wpłaci przed wyznaczeniem rozprawy.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona cofnie wniosek, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Wobec tego, iż skarżąca cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. art. 249a p.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie już tylko wskazać należy, iż skarżąca zostanie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł odrębnym zarządzeniem z pouczeniem o sposobie i terminie uiszczenia opłaty sądowej.