Uzasadnienie
W niniejszej sprawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania złożyła [...] sp. z o.o. w [...] zwana dalej skarżącą spółką.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity) Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zarządzeniem z dnia 16 października 2014 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzeniem z dnia 15 października 2014 r. wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez podpisanie skargi; oraz złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej spółki tj. pełnego odpisu z KRS w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii.
Odpisy ww. zarządzeń zostały doręczone skarżącej spółce w dniu 21 października 2014 r. (k-20-22 akt sądowych), a więc termin do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 28 października 2014 r.
Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (karta 24 verte akt sądowych) wynika, iż w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Skarżąca spółka nie uzupełniła również braków formalnych skargi.
W terminie zakreślonym przez Sąd, nie został uiszczony wpis od skargi, ani też nie uzupełniono braków formalnych skargi, dlatego na podstawie art. 220 § 3 i 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.