Uzasadnienie
W dniu 25 kwietnia 2012 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) profesjonalny pełnomocnik z urzędu skarżącego wniosła skargę kasacyjną od opisanego w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazała, że w dniu 30 marca 2012 r. doręczono jej zawiadomienie o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu do występowania w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie poinformowała, że w dniu2 kwietnia 2012 r. przejrzała akta przedmiotowej sprawy. Dopiero w dniu 20 kwietnia 2012 r. otrzymała pouczenie, jakie dostała skarżąca przy zaskarżonej decyzji. Podniosła, że dopiero w tej dacie skontaktowała się z nią skarżąca, jak również pracownica Fundacji Instytut na rzecz Państwa Prawa, udzielająca stronie pomocy w ramach Centrum Porad Prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z treścią art. 87 § 1 cytowanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 powołanej ustawy).
W przedmiotowej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 2656/11 wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 lutego 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). W wyniku złożenia przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 10 lutego 2012 r. ustanowił dla skarżącego adwokata.
Zgodnie z treścią art. 244 § 2 cyt. ustawy, ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Ustanowiony w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego o fakcie wyznaczenia go pełnomocnikiem dowiedział się z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie w dniu 30 marca 2012 r. Pełnomocnik podjął czynności umożliwiające mu sporządzenie skargi kasacyjnej, w tym upoważnił aplikanta, który zapoznał się z aktami sprawy. Skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia nadał w dniu 25 kwietnia 2012 r.
Wskazać należy, że z utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, że w przypadku ustanowienia adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, nie później jednak niż dzień, w którym upłynęło 30 dni od dowiedzenia się przez stronę o fakcie jego ustanowienia (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2006 r. sygn. akt I FZ 569/06, niepubl.).
W ocenie Sądu uprawdopodobnione zostały także okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Określony w ustawie przymus adwokacko-radcowski uniemożliwiał skarżącej, której sytuacja materialna nie pozwalała na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniesienie skargi kasacyjnej w terminie. W związku z powyższym nie można zarzucić jej winy w niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.