Uzasadnienie
W dniu 14 lutego 2007 r., skarżąca K. A. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2008 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu powyższego wniosku wskazano jedynie cyt: "skarżąca zwraca się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, iż jej wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci wydania decyzji o wydaleniu skarżącej z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co będzie się wiązało dla niej z ciężkimi konsekwencjami natury zdrowotnej i osobistej.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Instytucja wstrzymania wykonania ma jednak charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 61 § 3 cyt. ustawy, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może jednak dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie kwalifikują się więc z reguły do wykonania wszelkie akty administracyjne mające charakter odmowny, z tym zastrzeżeniem, że odmowny charakter decyzji, nie pozbawia jednak strony skarżącej prawa do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji, jednakże - jak słusznie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28.06.2004 r. sygn. OZ 273/04 - przeszkodą do jego uwzględnienia będzie niemożność wykazania zaistnienia przesłanek wymaganych przepisem art. 61 § 3 ww. ustawy.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej udzielenia wizy pobytowej krajowej. Zatem rozpoznawany wniosek odnosi się do decyzji odmownej. Decyzja ta nie zawiera zobowiązania skarżącej do opuszczenia terytorium Polski.
Należy zauważyć, iż w wypadku ewentualnego wydania takiej decyzji, skarżącej będą przysługiwały odpowiednie środki do jej zaskarżenia.
Niezależnie od powyższego zaznaczyć należy, iż zawarty w skardze wniosek nie został przekonująco uzasadniony. Skarżąca nie wskazała okoliczności wypełniających dyspozycję art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.