Uzasadnienie
H. M., C. M. i A. K., dalej jako: "skarżący", pismem z dnia 20 sierpnia 2014 r., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej.
Zarządzeniem z dnia 26 września 2014 r. skarżący zostali wezwani solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłki zawierające wezwania do solidarnego uiszczenia wpisu sadowego zostały doręczone:
- - H. M. w dniu 15 października 2014 r. (przesyłkę odebrał mąż skarżącej C. M.);
- - C. M. w dniu 15 października 2014 r.;
- - A. K. w dniu 14 października 2014 r. (przesyłkę odebrała matka skarżącego W. K.).
Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął dla H. M. i C. M. w dniu 22 października 2014 r., natomiast dla A. K. w dniu 21 października 2014 r.
Oddział Finansowo-Budżetowy Sądu w dniu 19 listopada 2014 r. poinformował, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd.
Odrzucenie skargi ze wskazanych powodów może nastąpić jedynie po skutecznym doręczeniu wezwania do podpisania skargi i uiszczenia wpisu od skargi. W sytuacji, gdy doręczający nie zastanie adresata w miejscu zamieszkania, pismo może doręczyć dorosłemu domownikowi, jeżeli nie ma on sprzecznych interesów z adresatem pisma i podjął się oddania mu pisma. Doręczenie takie jest dopuszczalne na podstawie art. 72 § 1 p.p.s.a. Fakt zatem odebrania przesyłek zawierających wezwania Sądu przez małżonka H. M. oraz matkę A. K. nie wpływa na skuteczność tych doręczeń. Sąd uznał doręczenia za skuteczne bowiem nie posiada wiedzy o okolicznościach, które wykluczałyby zastosowanie domniemania doręczenia przez dorosłego domownika.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.