Uzasadnienie
J.S., dalej "skarżący", reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddziału ZUS w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek.
Zaskarżona decyzja została doręczona w dniu [...] kwietnia 2015 r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych. Pełnomocnik skarżącego wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nadając ją w dniu [...] maja 2015 r. w Urzędzie Pocztowym [...]. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu [...] maja 2015 r. (prezentata Sądu – k. 3 akt sadowych), natomiast dnia [...] maja 2015 r. została przekazana do organu (stempel na kopercie, w której Sąd przekazał skargę organowi).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Stosownie do wskazanych przepisów, termin do wniesienia skargi jest zachowany, gdy skarga zostanie złożona w organie lub wysłana do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni, od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to, że strona ma 30 dni na oddanie skargi w siedzibie organu, bądź nadanie jej na adres organu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, którym w dniu nadania skargi była Poczta Polska S.A. Stosownie do art. 83 § 3 p.p.s.a., data nadanie przesyłki w polskim urzędzie pocztowym jest datą wniesienia skargi do sądu.
Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] maja 2015 r. Przesyłka została odebrana przez żonę skarżącego, co czyni doręczenie prawidłowym w świetle art. 43 zd. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267). Przepis ten stanowi, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Sąd uznał przedmiotowe doręczenie za skuteczne bowiem nie posiada wiedzy o okolicznościach, które wykluczałyby zastosowanie domniemania doręczenia przez dorosłego domownika.
Określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie rozpoczął zatem bieg w dniu [...] kwietnia 2015 r., a ostatni jego dzień przypadał na dzień [...] maja 2015 r.
Ponieważ skarga wniesiona została bezpośrednio do Sądu, za datę jej wniesienia należy uznać dzień [...] maja 2015 r. – dzień przekazania skargi przez Sąd do organu, ponieważ dopiero data nadania skargi do organu, który wydał zaskarżoną decyzję, decyduje o zachowaniu wyznaczonego terminu (por. T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2011, s. 360-363). Zatem skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu i podlega odrzuceniu.
Podkreślenia wymaga także, iż w zaskarżonej decyzji znajdowało się pouczenie o przysługującej skardze do sądu administracyjnego, o terminie (30 dnia od dnia doręczenia decyzji) i trybie jej wnoszenia (za pośrednictwem organu). Uchybienie termowi nastąpiło w wyniku błędu pełnomocnika skarżącego (będącego adwokatem), który pomimo prawidłowego pouczenia organu, nadał skargę bezpośrednio do tut. Sądu, a nie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.