Uzasadnienie
D. Sp. z o. o. we W. (dalej: "skarżąca") zwróciła się do Ośrodka Rozwoju Edukacji (dalej: "Jednostka") z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu "[...]". Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki; Priorytet III – Wysoka jakość systemu oświaty; Działanie 3.3 – Poprawa jakości kształcenia; Poddziałania 3.3.4 Modernizacja treści i metod kształcenia – projekty konkursowe.
Pismem z dnia [...] lutego 2012r. Jednostka poinformowała skarżącą, iż złożony projekt przeszedł pozytywnie weryfikację formalną i został zakwalifikowany do oceny merytorycznej.
Następnie pismem z dnia [...] maja 2012 r. Jednostka poinformowała skarżącą, iż złożony projekt uzyskał [...] pkt i został rozpatrzony negatywnie przez Komisję Oceny projektów. Skarżąca złożyła protest, który został odrzucony (rozpatrzony negatywnie) pismem nr [...]. W dniu [...] lipca 2012 r. skarżąca wniosła odwołanie, a następnie Ministerstwo Edukacji Narodowej pismem z [...] lipca 2012r. poinformowało o jego pozytywnym rozpatrzeniu. Po ponownym dokonaniu oceny przedmiotowego wniosku, pismem z [...] października 2012 r. Ośrodek Rozwoju Edukacji poinformował skarżącą, że jej wniosek został ostatecznie rozpatrzony negatywnie, uzyskując [...] pkt, lecz nie osiągając minimum 60 % pkt w częściach 3.1./3.4 oraz IV.
W dniu [...] grudnia 2012 r. (data nadania) skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo z [...] października 2012 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że organ w zaskarżonej informacji z [...] października 2012 r. nie pouczył jej prawidłowo o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego i nie wskazał jakie warunki formalne skarga powinna spełniać.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Oceniając powyższy wniosek należy uznać, iż zasługuje on na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu wnosząc go do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do wniesienia skargi z uwagi na brak winy po stronie skarżącej w uchybieniu terminu. Zauważyć bowiem należy, że z unormowania zawartego w art. 30c ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wynika, że skarga do sądu administracyjnego powinna być wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w sprawie obejmującą m.in. informację w przedmiocie oceny projektu. Niezłożenie kompletnej dokumentacji wywołuje skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia, zgodnie z art. 30c ust. 5 pkt 2 tej ustawy. Regulacje powyższe zawarte w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stanowią przepisy szczególne w stosunku do regulacji prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w tym zakresie. Jednakże w myśl art. 30d ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4 tej ustawy.
Przepis art. 30b ust. 1 omawianej ustawy odnosi się do środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego, natomiast ust. 4 tego przepisu stanowi o obowiązku poinformowania wnioskodawcy przez właściwą instytucję o wynikach procedury odwoławczej oraz pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c tej ustawy. Zakres tego odesłania wskazuje zatem, iż w pouczeniu o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego winny być zawarte wszystkie elementy konieczne dla skutecznego jej wniesienia, wymienione w art. 30c, a więc pouczenie nie może wskazywać tylko możliwości i terminu wniesienia skargi, lecz również powinno zawierać informację o wszystkich niezbędnych elementach skargi wymienionych w art. 30c ust. 2 omawianej ustawy.
Przepis art. 30c ust. 5 ustawy nie pozostawia wątpliwości, że w przypadku, gdy skarga jest niekompletna, należy ją pozostawić bez rozpatrzenia. Jeśli jednak z dołączonego pouczenia wynika, że jest ono błędne lub brak jest pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 4, to w myśl art. 30d ust. 3 ustawy okoliczności te nie wpływają negatywnie na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie organ w treści zaskarżonej informacji o wynikach etapu oceny merytorycznej nie umieścił pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego i nie wskazał elementów koniecznych dla skutecznego jej wniesienia.
W związku z powyższym, w ocenie Sądu zasadne jest przywrócenie skarżącej terminu do wniesienia skargi.
Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 86 w związku z art. 87 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji