Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy A. P. (dalej: "skarżąca" lub "strona") wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz niepełnoletnim synem. Skarżąca wykazała, że posiada otrzymany od rodziców dom (pow. 70 m.kw.), oraz kilka koni, które nie przedstawiają wartości materialnej, a jedynie sentymentalną. Podstawą utrzymania rodziny jest świadczenie rentowe w wysokości 458,48 zł (netto) otrzymywane przez męża skarżącej oraz wynagrodzenie za pracę w szkole wykonywaną przez skarżącą w wysokości 978,69 zł. Wskazała również na problemy zdrowotne jej męża.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej "p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Sąd może natomiast zwolnić osobę fizyczną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a).
Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Rozpoznanie skargi przez Sąd zależy od uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł. Zauważyć należy, że przed tut. Sądem toczy się inna sprawa zainicjowana przez skarżącą, w której wpis również wynosi 200 zł. Dlatego oceniając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie nieopłaconej pomocy prawnej należy uwzględnić łączne obciążenie skarżącej z tytułu wpisów sądowych, które wynosi 400 zł.
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności oraz złożone oświadczenia dotyczące posiadanego majątku oraz uzyskiwanych dochodów należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (w całości).
Wysokość dochodów trzyosobowego gospodarstwa domowego tj. około 1437 zł, pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych rodziny. Należy uwzględnić, że do rodziny należy niepełnoletni syn skarżącej i niezdolny do pracy mąż (całkowita niezdolność do pracy). Podstawą utrzymania jest renta męża skarżącej w wysokości 458,48 zł oraz wynagrodzenie skarżącej w wysokości 978,69 zł. Skarżąca nie posiada również oszczędności pieniężnych, które mogłaby przeznaczyć na koszty postępowania sądowego.
Wypada też zaznaczyć, że do wniosku o przyznanie prawa pomocy zarejestrowanego w sprawie VSA/Wa 2686/13 skarżąca załączyła kserokopię umowy o pracę na czas określony zawartą przez skarżącą 30 sierpnia 2013 r., decyzję o ustaleniu prawa do renty na dalszy okres, decyzję nakładającą na męża skarżącej obowiązek zwrotu świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Orzyszu, informację skierowaną do Komornika Sądowego przez ZUS o wysokości świadczenia rentowego otrzymywanego przez męża skarżącej. Stwierdzić należy, że dokumentacja nadesłana przez skarżącą do sprawy VSA/Wa 2686/13 oraz informacje wynikające z dokumentów zgromadzonych w toku postępowania administracyjnego, pozwoliły na odstąpienie od dodatkowego wezwania skarżącej do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Z tych względów oraz kierując się zapewnieniem skarżącej prawa do sądu należało uznać, iż zarówno udział radcy prawnego w sprawie jak i zwolnienie od kosztów sądowych jest uzasadnione.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.