Uzasadnienie
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Ponieważ ustawowy termin na złożenie skargi w przedmiotowej sprawie został przekroczony postanowieniem z dnia 12 listopada 2008 r. odrzucono skargę K. T. złożoną w dniu 11 września 2008 r.
Pismem z dnia 8 grudnia 2008 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu wniosku Skarżący podniósł, iż jednodniowe uchybienie terminu do złożenia skargi było spowodowane błędem, wynikającym z niewiedzy na temat zasad liczenia terminów. Wskazał również, iż decyzję otrzymał w środku sezonu wakacyjnego, który w jego sytuacji jest okresem wzmożonej pracy, co uniemożliwiało mu skorzystanie z profesjonalnego pełnomocnika.
Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W ocenie Sądu Skarżący nie wykazał, że uchybił terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. [v. wyrok NSA z 13 sierpnia 1998 r., sygn. akt III SA 7432/98]. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo swej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej [v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97].
Zdaniem Sądu powoływane przez K. T. okoliczności nie zasługują na uwzględnienie. Wskazać tutaj należy, iż zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 11 sierpnia 2008 r. wraz z pouczeniem, iż skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieść należy za pośrednictwem organu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. W ocenie Sądu pouczenie o terminie wniesienia skargi było na tyle jasne i czytelne, że nie powinno budzić wątpliwości co jego treści. Powoływanie się natomiast przez skarżącego na błąd wynikający z nieznajomości przepisów prawa zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem nie stanowi podstaw uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Nieznajomość prawa nie jest bowiem okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu (por. wyrok NSA z dnia 6 listopada 1998 r., I SA/Łd 153/97, LEX nr 37127, postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005 r., FZ 713/04, LEX nr 302279).
W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił również w żadnej mierze, iż nie miał możliwości skorzystania z usług profesjonalnego pełnomocnika, co miałoby w jego przekonaniu usprawiedliwić błąd co do obliczenia terminu. Wskazać tutaj należy, iż samo powołanie się przez skarżącego na okres wzmożonej pracy w okresie wakacyjnym, nie oznacza dopełnienia określonego powyżej kryterium staranności. Ponadto dodać również należy, iż powoływane przez wnioskodawcę okoliczności odnoszące się do merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji nie mają dla przedmiotowego rozstrzygnięcia żadnego znaczenia.
Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.