Uzasadnienie
W skardze na wskazaną w sentencji decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi H. C. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] lutego 2011 r. nr [...]. Podniósł, że brak wstrzymania spowoduje niepowetowane straty.
Wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] prowadzi postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego ARiMR z dnia [...] października 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Dokonując oceny zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem Skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. W istocie nie przedstawiono żadnego uzasadnienia wniosku, ograniczając się jedynie do zawarcia samego żądania wstrzymania wykonania decyzji oraz powołanie się na spowodowanie niepowetowanych strat.
Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przemawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji