Uzasadnienie
E. B. wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 86.586 zł, wystąpiła z wnioskiem – na urzędowym formularzu PPF z 20 grudnia 2012 r. – o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych.
Wnioskodawczyni wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi sama, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczyła, iż uzyskuje miesięczny dochód z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.200 zł. W uzasadnieniu podniosła, iż mieszka w mieszkaniu swojej matki i ponosi związane z tym koszty, ponadto jest osobą chorą, w związku z czym opłaca wydatki na leczenie.
W dodatkowym oświadczeniu z dnia 21 stycznia 2013 r. r. wnioskodawczyni wyjaśniła, iż jej wynagrodzenie zostało zajęte przez komornika, w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym, zaś kwota wolna od zajęcia wynosi 1.300 zł i jest to jedyny dochód wnioskodawczyni. Oświadczyła również, iż nie posiada rachunków bankowych, lokat ani oszczędności. Nadto skarżącą przedstawiła w sposób szczegółowy swoje wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem, co udokumentowała dodatkowo załączonymi rachunkami i fakturami.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270)).
Sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wzięto pod uwagę, iż w stosunku do wnioskodawczyni prowadzona jest egzekucja komornicza, w toku której zajęto środki pieniężne z wynagrodzenia za pracę, pozostawiając jedynie kwotę wolną od zajęcia. Wysokość dochodu skarżącej nie pozwala na wydatki inne, aniżeli niezbędne dla utrzymania. Wystarczy tylko wskazać, iż wpis od skargi (86.586 zł) znacznie przewyższa miesięczne dochody strony. Wzięto nadto pod uwagę, iż nie posiada ona oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Okoliczności te przemawiają za uznaniem wnioskodawczyni za osobę, dla której poniesienie kosztów sądowych mogłoby spowodować uszczerbek w niezbędnym utrzymaniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.