Uzasadnienie
W dniu 20 maja 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo M. S., które zostało potraktowane jako skarga na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ([...] Oddział Regionalny) z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] o odmowie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz 173 ze zm.) dalej: "ustawa o wspieraniu", w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.
Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Zatem, aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4.
Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie natomiast z § 2 art. 53 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie wniosek skarżącego o przyznanie pomocy finansowej ze środków z budżetu UE został rozpatrzony przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poprzez wydanie rozstrzygnięcia zawartego w piśmie z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] o odmowie przyznania pomocy finansowej. Jak wynika z akt administracyjnych ww. pismo zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 marca 2015 r., a więc termin do złożenia wezwania do usunięcia prawa mijał z dniem 8 kwietnia 2015 r.
Natomiast skarżący wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożył w dniu 10 kwietnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym).
Organ pismem z dnia 4 maja 2015 r., znak: [...] (P-1/131) odmówił przywrócenia terminu do dokonania czynności.
Następnie organ pismem z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...] (P-3/118) poinformował skarżącego, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało pozostawione bez rozpatrzenia z uwagi na złożenie go po terminie.
Wskazać należy, iż wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa po terminie skutkuje tym samym, co brak wyczerpania drogi administracyjnej przed wniesieniem skargi do sądu.
Na koniec wypada zauważyć, że w piśmie z [...] marca 2015 r., dokonano prawidłowego pouczenia skarżącego o treści analizowanego wyżej przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a., wskazując na termin i tryb wniesienia skargi do Sądu.
Ze względu na brak wyczerpania drogi administracyjnej przed wniesieniem skargi do sądu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a..