Uzasadnienie
T. N. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie. Skarga wpłynęła do Sądu 1 września 2016 r., została zarejestrowana pod numer V KO/Wa 121/16 i przekazana Prezesowi ARiMR 2 września 2016 r., celem udzielenia odpowiedzi i nadesłania akt administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
W ocenie Sądu skarga w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu z uwagi na przekroczenie przez skarżącego terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z art. 53 § 2 i ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Natomiast zgodnie z art. 54 § 1 powołanej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W niniejszej sprawie skarżącemu doręczono zaskarżone postanowienie 1 sierpnia 2016 r. Skargę nadano 31 sierpnia 2016 r., jednakże błędnie zaadresowano ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd przekazał skargę właściwemu organowi pismem z 2 września 2016 r., sygn. akt V KO/Wa 121/16, nadanym tego samego dnia. Z powyższego wynika, że skarga została nadana do Prezesa ARiMR, jako organu właściwego, dopiero 2 września 2016 r. W tej sytuacji należy przyjąć, że skarga została złożona z uchybieniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a.
Zauważyć przy tym należy, iż w doktrynie oraz orzecznictwie (porównaj: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2011 r. II FSK 2336/10), uznany jest pogląd, iż skargę wniesioną bezpośrednio do Sądu ten przekazuje organowi, a data tego przekazania stanowi w takim wypadku datę wniesienia skargi.
Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd jest zobligowany odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.