Uzasadnienie
We piśmie z dnia 22 maja 2017 r. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2016 r., zobowiązującej Miasto i Gminę P. do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za 2011 r. w wysokości 98.221,00 zł. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że aktualna sytuacja finansowa Gminy jest bardzo trudna, a wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby utratę płynności finansowej ze względu na zaplanowane wcześniej i rozpoczęte inwestycje – dwu i trzyletnie. Skarżąca wskazała również, że ma zaciągnięte kredyty w wysokości 15.458.488 zł i jest w trakcie przetargu o kolejny kredyt długoterminowy na kwotę 2.660.000 zł. Podniesiono też, że Gmina na dzień 31 marca 2017 r. ma deficyt w budżecie na kwotę 5.060.000 zł. Na potwierdzenie powyższej argumentacji Skarżąca dołączyła do wniosku wykaz przedsięwzięć ujętych w wieloletniej prognozie finansowej oraz sprawozdanie o stanie zobowiązań i kredytów
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Sąd wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie z 27 lipca 2011 r. sygn. akt II GZ 371/11) gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest specyficzną instytucją działającą na podstawie i w granicach określonych przepisami prawa, a jej swoboda w dysponowaniu środkami pieniężnymi jest znacznie ograniczona i odmienna niż w przypadku przedsiębiorstw prywatnych działających w ramach swobody działalności gospodarczej.
Wskazać należy, iż z nadesłanych dokumentów wynika, że Gmina jest aktualnie zadłużona na kwotę 15.458.488 zł, planowane jest jednak zaciągnięcie kolejnego kredytu na kwotę 2.660.000 zł. Poza tym deficyt w budżecie miał wynieść 5.060.000 zł.
W tej sytuacji należało uznać, że obowiązek natychmiastowego uregulowania środków wynikających z zaskarżonej decyzji, tj. kwoty 98.221,00 zł spowodowałby dodatkowe zakłócenie w finansach Gminy, konieczność wprowadzenia zmian do uchwalonego już budżetu i dokonywania w tym zakresie przesunięć środków, których Gmina nie planowała. Powyższe mogłoby spowodować konieczność zmniejszenia środków m.in. na realizację zadań publicznych na rzecz ogółu mieszkańców wspólnoty samorządowej (jak również inwestycji ujętych w WTF), a w perspektywie ograniczenie wykonywania niezbędnych zadań należących do kompetencji gminy. Z tych względów zasadnym jest wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.