Uzasadnienie
Pismem z 25 listopada 2012 r. E. K. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na opisaną w komparycji decyzję.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 6 lutego 2013 r. skarżąca oświadczyła, iż w związku ze złożeniem wniosku o umorzenie zaległości na podstawie ustawy z 9 listopada 2012 r. cofa skargę.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. z 2012 r., poz. 270 j.t.], dalej – p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Stosownie do zdania drugiego tego przepisu cofnięcie skargi wiąże sąd, przy czym sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, natomiast stosownie do pkt 3 powyższego przepisu umorzenie postępowania następuje wtedy, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Wobec skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącą, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.