Uzasadnienie
D. S. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, posiada mieszkanie o pow. 28 m2, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wniosku oświadczyła, iż utrzymuje się z emerytury. Do wniosku załączyła potwierdzenie wypłaty świadczenia emerytalnego za miesiąc maj w wysokości 751,10 zł. Wskazała na ciążące na niej wierzytelności: "komornik – 370 zł" oraz "Admin. komorne 270 zł". Do swoich zobowiązań stałych i wydatków zaliczyła: "lekarstwa – 120 zł, komorne – 270 zł, energia – 70 zł".
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; zwanej dalej: "p.p.s.a."), prawo pomocy może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawczyni i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć należało, iż wnioskodawczyni utrzymuje się z niewielkiej emerytury, która w całości pożytkowana jest na wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem, a nadto jest prowadzona wobec niej egzekucja komornicza, w ramach której potrącana jest dopuszczalna kwota osiąganego przez skarżącą dochodu.
Ponadto wnioskodawczyni nie posiada zasobów pieniężnych ani oszczędności, co przemawia za uznaniem, iż po opłaceniu wydatków niezbędnych dla utrzymania, nie pozostają jej wolne środki na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.