Uzasadnienie
We wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPF) skarżący K. L. zażądał zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jest młodym rolnikiem, który rozpoczął prowadzenie gospodarstwa rolnego o niewielkich rozmiarach i znaczne środki finansowe przeznacza na utrzymanie tego gospodarstwa, w tym spłatę zaciągniętych zobowiązań, zakup oprysków i środków fitosanitarnych.
Skarżący oświadczył, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Na jego majątek składają się: gospodarstwo rolne o powierzchni 8,78 ha o wartości 450.000 zł, zboże, uprawy pastewne, ok. 40 sztuk tuczników i ok. 30 sztuk bydła. Natomiast maszyny rolnicze, z których korzysta do pracy w gospodarstwie rolnym, są przedmiotem użyczenia. Roczny dochód z gospodarstwa rolnego skarżący oszacował na kwotę ok. 30.000 zł.
Ponadto skarżący prowadzi działalność gospodarczą, z której roczny dochód za rok ubiegły zamknął się w kwocie 1.048,25 zł.
Mając na uwadze, że oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego, na podstawie zarządzenia starszego referendarza sądowego, pismem Sądu z 28 października 2016 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni poprzez przedstawienie następujących dokumentów:
- a) aktualnego zaświadczenia z właściwego urzędu gminy o wysokości miesięcznych dochodów uzyskiwanych przez skarżącego z tytułu prowadzonego gospodarstwa rolnego,
- b) zeznania podatkowego skarżącego za 2015 rok,
- c) dokumentów potwierdzających wysokość dochodów (straty) uzyskanych przez skarżącego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w roku 2015 oraz w okresie od 1 stycznia 2016 r. do 30 września 2016 r.,
- d) oświadczenia o wysokości dopłat do gruntów rolnych bądź innej pomocy finansowej otrzymywanych z Agencji Rynku Rolnego lub Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa,
- e) wyciągów ze wszystkich posiadanych przez skarżącego rachunków bankowych (w tym lokat i kont dewizowych) z okresu ostatnich trzech miesięcy, obejmujących wszystkie operacje dokonywane w ww. okresie,
- f) dokumentów potwierdzających ponoszenie miesięcznych wydatków koniecznych do utrzymania (np. opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon) oraz innych obciążeń (np. kredyty, pożyczki).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia 18 listopada 2016 r. (zatytułowanym "Rezygnacja z przyznania prawa pomocy") podał, iż rezygnuje z wniosku o przyznanie prawa pomocy i przedkłada dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Treść ww. pisma jednoznacznie wskazuje na cofnięcie przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Zgodnie z treścią art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej p.p.s.a.), jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W niniejszej sprawie skarżący skutecznie cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższego, na podstawie art. 249a p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.