Uzasadnienie
W dniu 15 września 2016 r. (data nadania) K.M. (dalej jako: "Skarżący"), zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z [...] sierpnia 2016 r. nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w wysokości 72.000 zł.
W treści skargi jej autor zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek podkreślił, iż strona zobowiązana została do zapłacenia wysokiej kary pieniężnej. Zauważył, iż wobec Skarżącego toczy się obecnie kilkadziesiąt postępowań w sprawach o wymierzenie kary pieniężnej, na chwilę obecną wniesiono już 200 skarg (zarówno przed tut. Sądem, jak i WSA w Olsztynie), a przed urzędami celnymi prowadzone są kolejne postępowania dotyczące kar pieniężnych.
Wskazał również, że wszczęto wobec Skarżącego postępowanie egzekucyjne w łącznej wysokości 264.000 zł, a powiększenie tej sumy stanowi poważne zagrożenie dla wypłacalności strony.
Wnoszący skargę wskazał ponadto, że Skarżący obecnie jest ciężko chory, niezdolność do pracy trwa nieprzerwanie od 1 czerwca 2015r., w tym czasie był wielokrotnie hospitalizowany, a jego stan nie pozwalał na wykonywanie najprostszych czynności codziennych. To spowodowało, że zobowiązany obecnie nie może prowadzić działalności gospodarczej w sposób efektywny, a uregulowanie wszystkich wierzytelności będzie możliwe dopiero gdy nastąpi poprawa stanu zdrowia Skarżącego.
W ocenie autora wniosku, wykonanie zaskarżonej decyzji na chwilę obecną będzie skutkowało zakończeniem prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez skarżącego jedynego źródła utrzymania jego i jego rodziny. Zauważył również, iż w obliczu nakładania kolejnych kar przez urzędy celne realizacja przedmiotowej nałożonej kary rażąco krzywdzi interes skarżącego, przy czym nawet późniejsze uwzględnienie skargi bez uprzedniego wstrzymania wykonania decyzji spowoduje, że nie będzie można naprawić zaistniałej szkody ani odwrócić jej skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne.
Podkreślić należy, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy, w tym wypadku pełnomocniku skarżącego spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. A tak powołane okoliczności powinny być poparte odpowiednimi dokumentami odzwierciedlającymi sytuację majątkową Skarżącego (tj. wyciągi i wykazy z posiadanych rachunków bankowych, deklaracji PIT czy też informacji dotyczących obciążeń finansowych itp.) czy zdrowotną (tj. zaświadczenia lekarskie, w tym zaświadczenie wskazujące na niezdolność do pracy od 1 czerwca 2015r., karty informacyjne pobytu w szpitalu itp.).
Tymczasem Wnioskodawca uzasadniając złożony wniosek przytoczył treść art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz przedstawił obawy, że w wyniku czynności podejmowanych przez organy celne Skarżący zmuszony zostanie do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, na co bezpośrednio wpływa również zły stan zdrowia Skarżącego (zaburzenia nerwów rdzeniowych, splotów nerwowych, nadciśnienie).
W ocenie Sądu, Wnioskodawca nie przedłożył wraz z wnioskiem żadnych dokumentów źródłowych, które mogłyby zobrazować możliwość zaistnienia okoliczności wskazanych wcześniej w uzasadnieniu wniosku, a tym samym nie uzasadnił w sposób dostateczny, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić Skarżącemu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.